பார்த்த படங்கள்

ஒரு நாள் OneIndia ல ஒரு படத்தோட விமர்சனம் படிச்சேன் . பொதுவா நான் பாக்காத படங்களோட விமர்சனம் படிக்கமாட்டேன், ஏன் ஒரு படம் பாக்கணும்னு நினச்சுருந்தேனா அந்த படத்தோட trailer கூட பாக்க மாட்டேன். எனக்கு எந்த படமும் புதுசா fresh ஆ பாக்கணும். இருந்தாலும் அன்னைக்கு அந்த படத்தோட விமர்சனம் படிச்சேன் . படிக்கும்போது படத்தோட பேர கவனிக்கல. விமர்சனத்துல தெரியாத்தனமா அந்த படத்த பாத்துட்டேனுங்கிற மாதிரி எழுதி இருந்தான். நம்ம ஊரு பாகவதர்லாம் தோத்தாங்கங்கிற மாதிரி எழுதி இருந்தான் .சரி ஏதோ ஒரு படம்னு நினச்சு விட்டுடேன் .

நிற்க . மேல சொன்ன பத்திக்கான தொடர்ச்சி பதிவின் நடுவில் வரும் . இப்ப கீழே உள்ள பத்தில இருந்து புதுசா படிக்க ஆரம்பிக்கவும் .

நான் லண்டன் வந்ததுல இருந்து அதிகமா பண்ற ஒரு விஷயம் படம் பாக்குறது. டிவிலலாம் படம் பார்த்தா விளம்பர இடைவேளை வந்துச்சுனா சேனல மாத்தி மாத்தி திரும்பியும் அதே சேனலுக்கு வரும்போது பாதி படம் ஓடிரும் . அதனால முழுசா எந்த படத்தையும் உருப்படியா பாத்ததில்லை. திருட்டு VCD யும் பாக்குறதில்ல. அதனால நம்மக்கு படம்னாலையே அது தியேட்டருக்குப் போய்ப் பாக்குறதுதான் .

இங்க வந்ததுல இருந்து படம் பாக்க நிறையா சான்ஸ் இருந்ததால வந்ததுல இருந்து குறைஞ்சது ஒரு பத்துப் படம்னாவது பாத்துருப்பேன். அப்படி பாத்த படம்தான் 'Django Unchained' . அந்தப் படத்துக்குப் போற வரை அந்தப் படம்தான் பாக்கப் போறேன்னு தெரியாது . தியேட்டருக்குப் போயிட்டு மதுவுக்குப் போன் பண்ணிப் பேசும்போது மதுட்ட படத்த சொன்னேன் . அப்ப அவன்தான் , ' டேய் , இந்தப் படம் எப்ப இங்க ரிலீஸ் ஆகும்னு எதிர்பார்த்துகிட்டு இருக்கேன். அது டோரண்டினோ படம் . நல்லா இருக்கும். என்ன அவன் படம் எல்லாம் அதிக violance இருக்கும். அதுல டாக்டரா வர்ற கிறிஸ்டோபர் வால்ட்ஷ் செமையா நடிப்பான்' னு  சொன்னான். இந்த மாதிரி ஒரு முன்னோட்டத்தோடதான் படம் பார்க்க ஆரம்பிச்சேன் . படம் ஆரம்பிக்கும்போதே இது அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போருக்கு சில வருடங்களுக்கு முன் நடக்குற கதைன்னு எழுத்து வரும்போதே நிமிந்து உட்காந்த்துட்டேன் . பின்ன நம்ம area ஆச்சுல :) . முதல் காட்சில இருந்து கடைசியா கிறிஸ்டோபர் வால்ட்ஷ் இறக்குற வர மனுஷன் full screen னும் அந்த ஆள்தான் . சான்சே இல்ல. அந்த முதல் காட்சில அந்த அடிமை வியாபாரிய சுட்டுட்டு , அவனிடமே django வுக்காக பணம் கொடுத்துட்டு அதுக்கு ரசீது கேட்கரதுல இருந்து தன்னோட கடைசி காட்சில டிகாப்ரியோவ சுட்டுட்டு 'Sorry , I could not resist' னு  சொல்லிட்டு சுடப்பட்டு இறக்குற வரை ஒவ்வொரு ஷாட்டுளையும் full score பண்ணுறார் மனுஷன். எனக்கு அந்த, எதையுமே பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாத அந்த character , நிஜமாவே அவரோட நடிப்பா இல்ல அந்தக் கதாப்பாத்திரத்தின் படைப்பானு தெரியல. DiCaprio, நிச்சயமா டிகாப்ரியோவ நான் இந்த படத்துல எதிர் பார்க்கவே இல்லை. அந்த மாதிரி பாத்திரத்த இவ்ளோ பெரிய ஆளு செய்றதுக்கு நல்ல தைரியம் வேணும். சான்ஸ்சே இல்ல . எனக்கு violance படங்கள் அதிகமா பிடிக்காதுனாலும் இந்தப் படம் ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது. படத்துல ரத்தம் அதிகமா இருந்தாலும் அது அவ்ளோ ரியலிஸ்டிக்கா இல்லாதது ஒரு காரணமா இருக்கலாம். இந்த படம் முடிஞ்சு வெளிய வரும்போது எங்க friends 8 பேருல எனக்கும் இன்னொரு பையனுக்கும் மட்டும்தான் பிடிச்சிருந்தது.  அதுக்கு ரெண்டு காரணம் 1. கிறிஸ்டோபர் வால்ட்ஷ் 2. நமக்கு நல்லா தெரிஞ்ச களமான அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போருக்கான அடித்தளம் பற்றி இருந்ததனாலும்.

அடுத்து ரொம்ப எதிர்பார்ப்பே இல்லாம போன படம் 'Last Stand' . நம்ம அர்னால்ட் ஸ்வாஸ்நேக்கர் ரொம்ப நாள் கழிச்சு நடிச்ச படம். ரொம்ப சிம்பிள் கதைதான். கொஞ்சம் லாஜிக் மீறல் இருந்தாலும் ரசிச்சு சிரிச்சு பாத்த படம். படம் முடிஞ்சதும் நல்ல மனநிறைவா இருந்துச்சு. அதுலயும் அர்னால்ட் சொல்ற அந்த டயலாக் 'உனக்கு இருக்குற பயத்த நீ வெளில சொல்லிட்ட நான் சொல்லல. அது தான் வித்தியாசம். சொல்லப் போனா உன்ன விட நான் அதிகமா பயப்படுறேன்'னு  சொல்றது நல்லா இருந்துச்சு. சும்மா ஒரு நாலு பேர  வச்சுகிட்டு FBI ஐயாலயே சமாளிக்க முடியாத அந்த பெரிய gang அ  சமாளிக்கிறது நல்லா இருந்தது. police ஆ நடிச்சஅந்த ரெண்டு பொண்ணுங்களும் நல்லாத்தான் இருந்துச்சு ;) .

அடுத்த படம் Flight . அதிகமா பேசிக்கிட்டு கொஞ்சம் bore ஆ இருந்த படம்தான். Moral , ethical, கொஞ்சம் சாகசம் நிரஞ்ச, தண்ணி அடிக்கிறதால ஒருத்தன் இழக்குற விசயங்களைப் பற்றி , அதை உணரும் போது அவனோட மன நிறைவைப் பற்றி பேசுற படம். எனக்கு இந்தப் படத்துல ரொம்ப பிடிச்ச இடம்னா அது 'கடைசியா அந்த ஒரு பொய்ய நான் சொல்லி இருந்தா நான் குற்றவாளி ஆகாமல் தப்பி இருக்கலாம் . ஆனால் எவ்வளவு காலம்தான் இப்படி பொய்யோட வாழ்றது' னு டென்செல் வாசிங்டன் சொல்றதும் , அதே மாதிரி தன்னால்  எந்த ஒரு தப்பும் செய்யாத , ஒரு பயணிய காப்பாத்த தன் உயிரையே இழந்த அந்தப் பொண்ணு மேல எந்த களங்கமும் வரக்கூடாதுன்னு ஹீரோ நினைக்குற இடமும் ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது. கடைசியா தான் உண்மைய பேசி இருக்கோம்னு நினச்சு ஜெயில்ல அவன் பெறுகிற மன நிம்மதி , good.

Good Day to Die Hard : இந்த படத்த பாத்துட்டு வெளிய வந்த உடனே தோணுனது ரெண்டு விசயம்தான் . 1) காது  வலி - படம் fulla அவ்ளோ சத்தம் 2) தேவை இல்லாத அதிகமான ஆர்ப்பாட்டம். அவ்ளோ செலவு , அவ்ளோ ஆர்ப்பாட்டம் . அத்தன கார அடிச்சு நொறுக்கி இருப்பாங்க . இவ்ளோ செலவழிச்சு எடுத்திருந்தாலும் எந்த ஆர்ப்பாட்டமும் இல்லாம சாதாரணமா எடுத்துருந்த Last Stand தான் ஞாபகம் வந்துச்சு .

அடுத்து பாத்த படம் Les Miserables . Box Office ல முன்னாடி இருந்ததால ரொம்ப நாளா பாக்கணும்னு  நினச்ச படம். சரின்னு அன்னைக்கு ஒரு நாள் night அந்த படத்துக்குப் போணோம் . படம் ஆரம்பிச்சதும் நம்ம கிளாடியேட்டர் வந்தார். வாவ் சூப்பர்னு எழுந்து உட்காந்தேன். அடுத்து ஒவ்வொருத்தரா பாட ஆரம்பிச்சாங்க . எங்கயோ நெருட ஆரம்பிச்சது . அடுத்து தொடர்ந்து கால் மணி நேரமா பாடிக்கிட்டேதான் இருந்தாங்க. அய்யயோ அதேதான் . அதே படம்தான் . நான் இந்த பதிவோட ஆரம்பத்துல சொன்ன அதேபடம்தான் இது . படத்துல வசனமே கிடையாது. எல்லாமே பாட்டுதான். படத்துக்கு வந்த ஒவ்வொருத்தரும் ஒவ்வொருத்தர் மூஞ்சிய பாத்துகிட்டோம். கொஞ்ச நேரத்துல friends  எல்லாரும் தெரியாத்தனமா இந்த படத்துக்கு வந்துட்டோம்னு நொந்துகிட்டு இருக்கும்போது நான் மட்டும் எதுவும் கண்டுக்காத மாதிரி இருந்தேன். அப்புறம், ஏற்கனவே இந்த படத்தோட review  படிச்சிட்டேன்னு சொன்னா அடிதான் விழும் . அடுத்த காமணி நேரத்துல friends  எல்லாரும் கிளம்பிட்டாங்க . நானும் சத்தமே இல்லாம அவங்களோடையே கிளம்பிட்டேன் . என் வாழ்க்கைலையே ஒரு படத்துக்குப் போய் அது முடியுறதுக்கு முன்னாடியே எழுந்து வந்தது அது தான் முதல் தடவை . அப்புறம் மதுட்ட கேட்ட பிறகுதான் தெரிஞ்சது அது Musical படமாம் . தப்பான இடத்துல தப்பான ஆளாப்  போயிட்டோம்னு நினைச்சுக்கிட்டேன் :).

இதுக்கு நடுவுல நான் பாத்த படம் 'விஸ்வரூபம்' . படம் பிடிச்சிருந்தது. But படம் பாத்து முடிச்சப்ப wow, great,superb னு சொல்லத் தோணல. ஆனா இப்ப நினைச்சுப் பாத்தா கமலோட நிறைய படங்கள பாத்த உடனையே wow , great , superbனு நான் நினைச்சதா தெரியல. உன்னைப் போல் ஒருவன்ல கூட முதல்ல மோகன்லாலும், அடுத்து அந்த இன்ஸ்பெக்டரும் மூணாவதாதான் கமல் பிடிச்சிருந்தது, நான் கமலோட ரசிகனா இருந்த போதிலும்.  நாட்கள் ஆக ஆகத்தான் அவரோட படங்கள் அதிகமா பிடிச்சதா தெரியுது. இந்தப் படம் முடிஞ்சதும் எனக்கு பளிச்சுன்னு தோணியது , location, atmosphere. அப்படியே ஆப்கானிஸ்தானை கண்ணு முன்னாடி நிறுத்தியது. அடுத்து படத்தோட பெயர்க்காரணம்.

விஸ்வரூபம் - பெயர்க்காரணம் கூறுக ?

விஸ் என்கிற விஸ்வநாத்தின் உண்மையான ரூபத்தைக் கூறுவதால் இப்படத்திற்கு விஸ்வரூபம் என்று பெயர் வந்தது . அதே நேரத்தில் தன் மனைவியின் முன், கதையின் நாயகன் எடுக்கும் விஸ்வரூபத்தைக் கூறுவதால் இப்படத்திற்கு விஸ்வரூபம் என்று பெயர் வந்தது என்று கூறுவோரும் உண்டு .
(கோனார் தமிழ் உரை ஞாபகம் வந்தா அதுக்கு நான் பொறுப்பில்லை ;) ).

அடுத்து பாத்த ரெண்டு மொக்கப் படங்கள் 1) அலெக்ஸ் பாண்டியன் . தமிழ்ல இவ்ளோ மோசமான logic மீறல் உள்ள படத்த நான் பாத்ததில்லை. முதலமைச்சர் பொண்ண கடத்தி வச்சுகிட்டு அதிக பக்க விளைவுள்ள மருந்தை விக்க அனுமதி வாங்கிட்டா வேற ஒன்னுமே பண்ண முடியாதா என்ன. பொண்ணு வீட்டுக்கு வந்த மறுநாளே அதை ரத்து செய்ய முடியாதா என்ன ?. இவ்ளோதான் நம்ம இயக்குனருக்கு தெரிஞ்சிருக்குனு விட்டுப் போகவேண்டியதுதான் . வேற என்ன பண்ண. 2) ஆதிபகவன் . ஒரு தாதாவான திருநங்கையா அழகா ஸ்கோர் பண்ணக்கூடிய பாத்திரம். ஆனா ஜெயம் ரவியோட நடிப்புல கொஞ்சம் கூட நளினமே இல்லை . கொஞ்சமும் வில்லத்தனம் இல்ல. எனக்கு ஏனோ தாதாவான திருநங்கை ஜெயம் ரவிய பார்க்கும்போது , திருநங்கையா இருந்து மதுரை வரை படை எடுத்து வந்து கொள்ளை அடித்துப் போன அலாவுதீன் கில்ஜியின் தளபதி மாலிக்காபூரின் ஞாபகம் ஏனோ வந்தது :( . Two different contrast !.

எனக்கு வேறு மொழிப் படங்கள் அதுவும் தெரியாத மொழிப் படங்கள் பாக்க ரொம்ப பிடிக்கும். அதுவரை தெரியாத , அறியாத ஒரு புதுப் பாதையில் நடப்பதைப் போன்ற ஒரு புத்துணர்ச்சியைக் கொடுக்கும். அப்படி நான் பாத்ததுதான் ஹிந்தி படங்கள். என்னோட ஹிந்தி பட journey என்னோட flight journey ல இருந்து ஆரம்பிச்சது. லண்டன் வரும்போது Flight ல அப்படி பாத்த ஹிந்தி படம்தான் . Vicky Donor .ரொம்ப simple ஆ அழகா இருந்துச்சு . எப்பயும் போல அந்த படத்துலையும் ஹீரோயின் பிடிச்சுருந்துச்சு, அதோட அந்த ஹீரோவையும் பிடிச்சிருந்ததுதான் ஆச்சரியம் ;) அந்த ஹீரோயின் தன் காதலனான ஹீரோட்ட தான் ஏற்கனவே divorce ஆனவள்னு சொல்லும்போது அந்த ஹீரோ அத சாதாரணமா எடுத்துக்குறது ரொம்ப அழகா இருந்துச்சு. Vicky Donor : விக்கியிங்கிற அந்த ஹீரோ தன் விந்தணுவை விளையாட்டா கொடுத்து பணம் பெறுவான் (ஹே guys , no bad thinking. எல்லாம் நல்ல வழிலதான் சம்பாரிப்பான் ;) ) . அது பின்னாடி அவன் மனைவியான ஹீரோயினுக்கு தெரிஞ்சதும் அவ அவன விட்டு பிரிஞ்சுருவா . அதுக்கப்புறம் அவங்க எப்படி சேருராங்கங்கிறதுதான் கதை . எனக்கு அந்த படத்துல பிடிச்ச ஒரு கேரக்டர் ஹீரோவோட பாட்டி . அந்த வயசுல அவங்க வீட்டிலையே ரொம்ப முற்போக்குவாதினா அது அந்த பாட்டி தான். ஹீரோயின் ஏற்கனவே divorce ஆனவள்னு தெரிஞ்சாலும் தன் பேரன் காதலுக்கு முதல்ல ok சொல்றது அந்த பாட்டிதான்.  நல்ல romantic , sentiment ஆன படம் . அந்த படத்துல ஹீரோ அவள fish னு சொல்றதும் அவ அவன butter chicken னு சொல்றதும் நல்லா இருக்கும் . ஏன்னா பொண்ணு பெங்காலி ,பய்யன் பஞ்சாபி :) .

அடுத்தது Murder 3 . படத்துல மொத்தமே மூணே மூணு பேருதான். romantic ஆ , simple ஆ , நல்ல twist வோட இருந்த படம். படத்துல வந்த ரெண்டு ஹீரோயின்ல அந்த பார்ல வேலை பாத்த பொண்ணு பிடிச்சிருந்தது. அந்த முதல் ஹீரோயினோட அந்த குறும்பு நல்லா இருந்தது. அந்த முதல் காதலி ரூம்ல மாட்டிக்கிட்டு இருக்கும்போது அய்யயோ அந்தப் பொண்ணு செத்துப் போயிருவாளானு தோணும்போது அடுத்தடுத்து நடக்கிற அந்த காமெடி சம்பவங்கள் அவள் இறக்கமாட்டாள்னு மன நிம்மதிய கொடுத்துச்சு ;). ரெண்டு மூணு twist வோட படம் நல்லா இருந்துச்சு . பிடிக்காத ஒரே விஷயம் இந்த மாதிரி ஒரு மொக்கப் பையனுக்கு ரெண்டு ஹீரோயினாங்குறதுதான்.

Kai Po Che. Trailer அ பாக்கும்போதே ஒரு புத்துணர்ச்சியத் தந்த படம். இருந்தாலும் நான் அன்னைக்குப் பாக்கணும்னு நினைச்சுப் போனது Special 26. ஆனா அந்தப் படம் ரொம்ப லேட்டாதான் ஆரம்பிக்கிறதா இருந்ததால இந்தப் படத்துக்குப் போனேன். கிரிக்கெட், கிரிக்கெட்டுன்னு சும்மா ஊர் சுத்துற ரெண்டு friends மற்றும் அவர்களோட பொறுப்புணர்ச்சி மிக்க இன்னொரு friend . இவர்களோட வாழ்க்கையில் நடக்கிற விசயங்களை பற்றி சொல்ற படம். படத்தோட பின்னணில அழகா கோர்வையா குஜராத் பூகம்பம், 2001 இந்தியா ஆஸ்திரேலியா கிரிக்கெட் சீரியஸ் , குஜராத் தேர்தல், கோத்ரா ரயில் எரிப்பு சம்பவம் அதை அடுத்து நடக்குற குஜராத் கலவரம் அதனால் அந்த நண்பர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பாதிப்புகள்னு ரொம்ப கோர்வையான அழகான திரைக்கதை. நட்பு , ஜாலி , சோகம் , செண்டிமெண்ட் , romance , நிறைந்த ஆனால் அதே சமயம் மசாலா இல்லாத நல்ல படம் .


இப்படி பாத்த படங்கள வரிசைப்படுத்தச் சொன்னா கீழ வருகிற தரவரிசை கொடுப்பேன் .

Best :)

1. Django Unchained
2. Kai Po Che
3. Vicky Donor
4. Murder 3
5. Last Stand
6. விஸ்வரூபம் 

Worst :(

 2 . ஆதி பகவன்
 1. அலெக்ஸ் பாண்டியன்

No Comments : A good day to die hard, Les Miserables

Bicycle Theories

 

 

நான் இங்க லண்டனுக்கு வந்த புதுசுல என்னைய ஆச்சரியப்படுத்துன விசயங்கள்ல ஒன்னு ரோடு . ரோடுனா வெறுமனே காரு போகுறதுக்கு வச்சது இல்ல. கார் போகுற எல்லா ரோட்டுலையும் ஓரத்துல சைக்கிள் போகுறதுக்குனு தனி lane வச்சுருப்பாங்க . எல்லா சிக்னல்லையும் மனுசங்க ரோடு கிராஸ் பண்ணுறதுக்கு சிக்னல் போடும்போது கூடவே சைக்கிளுக்கும் சிக்னல் போடுவாங்க. எல்லா பிளாட்பாரம், தெருவில இருந்து வீடு , கடை இப்படி எல்லா இடத்துக்கும் சரிவான பாதை அமைச்சிருப்பாங்க. ஏன் ட்ரைன் , பஸ்ல கூட சைக்கிள் கொண்டு போறதுக்கு ஏதுவாக இடம் விட்டுருப்பாங்க. அதானல நீங்க வீட்டுல இருந்து சைக்கிள்ள ரயில்வே ஸ்டேசனுக்குப் போய் நம்மூரு மாதிரி சைக்கிள ரயில்வே ஸ்டேசனுக்கு பக்கத்துல இருக்க ஸ்டாண்டுல போடாம சைக்கிளையும் நீங்க போற train லயே உருட்டிப்டுப் போய் , நீங்க இறங்குற இடத்துல இருந்து திரும்பையும் ஓட்டிட்டுப் போகலாம். இந்த மாதிரி வசதிகள் சைக்கிள் ஓட்டுனர்களுக்குனு மட்டுமில்லாம வயதானவங்க வீல் சேர்ல வர்றதுக்கும், கைக் குழந்தைகளை தள்ளு வண்டில கூட்டிட்டு வர்றதுக்கும் சேத்துதான்  அமைச்சிருக்காங்க . 

அதே மாதிரி எல்லா இடத்துலையும் சைக்கிள வச்சு பூட்டிட்டு போறதுக்காக அங்கங்க கம்பி ஊண்டி வச்சிருப்பாங்க . அங்க நாம சைக்கிள நிப்பாட்டி பூட்டிட்டு போகலாம். அதே மாதிரி எல்லா முக்கியமான இடங்களையும் வாடக சைக்கிளும் இருக்கும். நம்மூரு மாதிரி தனித்தனி சைக்கிள் கடை மாதிரி இல்லாம ஒரு பெரிய நெட்வொர்க்கா இருக்கும். சைக்கிள் ஓட்டும்போது எல்லாரும் மறக்காம கெல்மெட்டும் , நியான் ஜாக்கெட்டும் போட்டுருப்பாங்க. அதே மாதிரி பின்னாடி டேஞ்சர் லைட் மினுக்கு மினுக்குன்னு எரிஞ்சிகிட்டு இருக்கும். நம்மூரு ஹீரோக்கலாம் இங்க வந்தா தன் காதலிய சைக்கிள் பார்ல வச்சுகிட்டு போவோமா ஊர்கோலம்னு சுத்த முடியாது. ஏன்னா இங்க இருக்க சைக்கிளுக்கு எல்லாம் முன்னாடி பாரும் கிடையாது பின்னாடி கேரியரும் கிடையாது . நம்மூருலதான் இரு சக்கர வாகனம்னா அது சைக்கிளாகவே இருந்தாலும் வீலுக்கு ஒருத்தருன்னு குறைஞ்சது ரெண்டு பேராவது போகணும் :).

 

 

 

சைக்கிளுக்குனு இவ்ளோ வசதிகள் இருந்தும் நான் பாக்குற சைக்கிள போறவங்க எண்ணிக்கை ரொம்ப ரொம்ப குறைச்சு. நான் இங்க வந்ததுல இருந்து மொத்தமா ஒரு 50 , 60 பேர்தான் சைக்கிள்ள போய் பாத்துருக்கேன். சைக்கிளுக்கு இருக்க வசதிகள ஒப்பிடும் போது இந்த எண்ணிக்கை ரொம்ப ரொம்ப குறைச்சு. அதுக்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் இந்த வின்டர் சீசனா இருக்கலாம். இந்த குளுருல எப்படி சைக்கிள ஓட்டிட்டுப் போறதுன்னு மக்கள் நினச்சுருக்கலாம். அதத் தவித்து எனக்கு முக்கியமான காரணங்களாப்படுறது ரெண்டு. ஒன்னு சைக்கிளோட விலை . ஒரு சைக்கிளு குறைஞ்சது 350 பவுண்டுனாவது ஆகுது. அதாவது நம்மூரு பணத்துல 32 ஆயிரம் ரூபா. அதாவது ஒரு iphone விலை. இந்த ஊரு பணத்துக்குமே 350 பவுண்டுங்குறது ரொம்ப ஜாஸ்திதான். ரெண்டு வீலும் நடுவுல ஒரு கம்பியும் இருக்க சைக்கிளுக்கு எதுக்கு 350 பவுண்டுனு தெரியல. எனக்கு லண்டன்ல போக்குவரத்துக்கான செலவே ரொம்ப அதிகமாத்தான் தெரியுது. அது சைக்கிளா இருக்கட்டும், train , bus  உள்ளிட்ட public transport ஆ இருக்கட்டும், பைக்கா இருக்கட்டும் , காரா இருக்கட்டும் காருக்குப் போடுற பெட்ரோலா இருக்கட்டும் எல்லாமே ரொம்பவே ஜாஸ்திதான். 

 

சைக்கிளுக்கான விலை இந்த ஊரோட விலைவாசியப் பொருத்தவர சரிதான்னு ஒரு வாதத்துக்கு சொன்னாக்கூட ., சைக்கிள் போக்குவரத்துக்குனு இவ்ளோ வசதிகள் செஞ்சுருக்கும்போது சைக்கிளோட வரியையோ இல்ல வேற எதையோ குறைக்குறது மூலமா சைக்கிள் விலையைக் குறைச்சு  இன்னும் சைக்கிள் உபயோகிப்பாளர்களோட எண்ணிக்கைய கூட்டலாம். அது காற்று மாசைக் குறைக்குறதோட மக்களோட ஆரோக்கியத்தையும் அதிகரிக்கும் .

 

 

சைக்கிள நான் அதிகமா பாக்க முடியாததுக்கு இன்னொரு காரணமா நான் நினைக்குறது திருட்டு. நான் மேல சொன்ன , சைக்கிள நிப்பாட்டி வச்சு பூட்டிட்டுப் போக அங்காங்க கம்பி ஊண்டி வச்சுருப்பாங்கன்னு சொன்னது சைக்கிள் திருட்ட தடுக்கத்தான். நம்மூரு மாதிரி இங்க சைக்கிள ஒரு ஓரத்துல நிப்பாட்டி ஸ்டாண்டு போட்டுப் பூட்டிப் போகலாம் முடியாது. அப்படி போனீங்கனா அடுத்த நிமிசமே சைக்கிள் காணாம போயிரும். பல தடவ சைக்கிளோட ரெண்டு சைக்கரத்தையும் ரோட்டுல இருக்க அந்த கம்பியோட போட்டு ஒரு கனமான இரும்புச் சங்கிலி போட்டு அத விட கனமான பூட்டு போட்டு பூட்டி இருக்குறத பாத்துருக்கேன். ஏன்னா ஒரு சக்கரத்த மட்டும் பூட்டுன இன்னொரு சக்கரத்த தூக்கிட்டுப் போயிருவாய்ங்கனு பயம்தான் ;). 

இவ்ளோ இருந்தாலும் சமீபத்துல நான் படிச்ச statistic வேற மாதிரி இருக்கு. லண்டன்ல 40% மக்கள் சைக்கிள் வச்சுருக்காங்க அல்லது சைக்கிள அணுக முடியுற இடத்துல இருக்காங்க. ப்ரிட்டனல்ல  சைக்கிள் ஓட்டுபவர்களின் எண்ணிக்கை 13 மில்லியன். வருசத்துக்கு சைக்கிள் மூலமா கடக்குற தூரம் 200 கூடி கிலோமீட்டர் அப்படின்னு இருக்கு. இது பாக்க பெரிய விசயமாத் தோணுனாலும் இது பிரிட்டன் மக்களோட மொத்தப் பயணத்துல வெறும் 2 சதவீதம் தான். சைக்கிளுக்குனு இவங்க பண்ணி இருக்க infrastructure வசதிக்கு இது ரொம்ப குறச்சுதான்.  இதுவே பக்கத்து ஐரோப்பிய நாடான ஹாலந்துல , நாட்டின் 27% பயணம் சைக்கிள்ள மேற்க்கொள்ளப்படுது. சிட்டின்னு மட்டும் பாத்தீங்கனா அது இத விட ரொம்ப அதிகம் அதாவது 59% . சான்சே இல்ல. நம்ம ஊர்ல சைக்கிளுக்குனு ரோட்டுல தனி lane, சைக்கிள் பயணத்துக்குனு பெரிசா எந்த ஒரி வசதியும் கிடையாது . ஆனா இங்க இவ்ளோ வசதி இருக்கும்போது சைக்கிளுல மேற்கொள்ளப்படுற ரொம்பவும் குறச்சுதாங்குறது ரொம்பவும் கஷ்டமா இருக்கு.


ராமநாதபுரத்துல அரண்மனைக்கிட்ட ஒரு சைக்கிள் கடை இருக்கும். அதே ஓனருக்கு அங்க இருந்து ஒரு 3 கிலோமீட்டர் தூரத்துல இருக்குற கேணிக்கரைலையும் ஒரு சைக்கிள் கடை இருந்துச்சு. நம்ம ஊருல யாராவது ஒரு கடைல சைக்கிள் எடுத்தா திருப்பி அதே சைக்கிள் கடைலதான் கொண்டு வந்துவிடணும். ஆனா இந்த சைக்கிள் கடைல நீங்க அரண்மனைல சைக்கிள் எடுத்துட்டு கேணிக்கர கடைல கொண்டு போய் விட்டுட்டுப் போகலாம். அரண்மனைல இருந்து கேணிக்கரை போயிட்டு திரும்ப அரண்மனை வரத் தேவை இல்லாதவங்களுக்கு இது ரொம்ப வசதி . ரெண்டு கடைல எங்க வேணா சைக்கிள் எடுத்துட்டு ரெண்டு கடைல எங்க வேணா விடலாம். ரெண்டு கடைல ஏதாவது ஒரு கடைல சைக்கிள் தீந்து போச்சுனா கடைப் பசங்க இன்னொரு கடைக்கு போய் சைக்கிள கொண்டு வருவாங்க.

அதே ப்ளானதான்  2010 ல இருந்து இங்க  'Boris bikes' னு  வாடகை சைக்கிள் கொண்டு வந்துருக்காங்க. 8000 சைக்கிள் லண்டனோட முக்கியமான பகுதிகள்ல 570 இடத்துல நிறுத்தி வச்சுருபாங்க . நீங்க இந்த இடத்துல எங்க வேண்டினாலும் சைக்கிள் எடுத்துட்டு வேற எங்க இருக்குற ஸ்டான்டுலயும் விடலாம். எல்லாமே இன்டர்நெட் மூலமாதான் .  நீங்க ஜஸ்ட் உங்க membership card, இல்ல debit/credit card தேச்சுட்டு வண்டி எடுத்துட்டுப் போகலாம். அவ்ளோதான். இது நல்லா சக்சஸ் ஆகிருக்கு. சில ஸ்டாண்டுல சைக்கிள் எல்லாம் காலி ஆயிட்டாளோ இல்ல சைக்கிள், parking lot ல சைக்கிள் full ஆயிட்டாளோ அந்த கம்பனி நெட்வொர்க்ல இருந்து வந்து சைக்கிள வச்சுட்டோ இல்ல சில சைக்கிள எடுத்துட்டோ போவாங்க. இதுலயும் சின்ன சின்ன பிரச்சன இல்லாம இல்லை. இந்த monitoring கொஞ்சம் ஒழுங்கா பண்ணல போல,  சில நேரம் நீங்க சைக்கிள் எடுக்க ஸ்டாண்டுக்குப் போனா அங்க ஒரு சைக்கிள் கூட இருக்காது . சில நேரம் எடுத்த சைக்கிள ஸ்டாண்டுல விட வந்தா ஸ்டாண்டுல புல்லா சைக்கிள் இருக்கும் . எடுத்த சைக்கிள விட முடியாது .அப்ப நீங்க வேற ஒரு ஸ்டான்ட நோக்கித்தான் போகணும்.இப்படி சில பிரச்சனைகள் இருந்தாலும் இந்த திட்டம் நல்லாத்தான் போயிட்டு இருக்கு .

இருந்தாலும் நான் உண்மையான சைக்கிள் ஓட்டிகளோட எண்ணிக்கைய சம்மர்லதான் பாக்கப் போறேன்னு நினைக்குறேன். அப்ப இதே blog அ நான் மாத்தி எழுதுனாலும் எழுதுவேன் :).

Photo Courtesy :

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWviWsnwf2RbzSgM11V88muQbyKuYDlOr019kCEnvG5BadFlwr18nXLJbmH1Ib84zn1Y8dGKTD36L4fKoB2xX7hHsp3sVmUO7Be7vQLC3D7MGVBF4rrmGbtwbqHCSnXjbFxC-R2LoanOU/s1600/may+21+2010+004.JPG

http://www.bikedocksolutions.ie/local-authority.aspx

https://www.eta.co.uk/2012/01/06/traffic-lights-that-turn-green-for-bicycles/

http://lovingapartments.files.wordpress.com/2012/10/capo21.png

சமையல்

சின்ன வயசுல இருந்து எங்க அம்மாவுக்கு சமயலுல அப்பப்ப கொஞ்சம் உதவி பண்ணுவேன். அதாவது பால் காய்ச்சும்போது அப்பப்ப பக்கத்துல இருந்து பால் பொங்காம பாத்துக்குறது, குக்கருல விசில் போடுறது, குக்கர் விசில் அடிச்சுச்சுனா கரெக்டா எண்ணி சொல்லுறதுனு இப்படி சில. இதனாலையே எனக்கு சமையலாம் பெரிய விசயமே இல்லன்னு ஒரு நினைப்பு அப்பயே வந்துருச்சு. எங்க அம்மாவும் வேற, மத்தவங்ககிட்ட என்னைய விட்டுக்கொடுக்காம சிவா சமயலுல நல்லா உதவி பண்ணுவான்னு பெருமையா (!!!)  சொல்லுவாங்களா, நிஜமாவே எனக்கு, நமக்கு சமையல் தெரியும்லனு ஒரு எண்ணம் வந்துருச்சு. இத்தனைக்கும் நான் முழுசா சமையல் பண்ணது (!!!) ஒரே ஒரு தடவதான். அது நான் காலேஜ் படிக்கும்போது அம்மாவும் அப்பாவும் வீட்ல இல்லாதப்ப செஞ்சேன். அந்த சாப்பாட்ட சாப்பிட்ட ஜீவன்கள் மதுவும் எங்க பெரியப்பா பைய்யன் பிரபுவும்தான். ஒரு சாம்பாரும் சாதமும் காயும் வச்சேன். சொன்னா நம்பணும், கொஞ்சம் கூட மிச்சம் வைக்காம சாப்புட்டுடாய்ங்க. அப்புறம் மத்தியானம் 12 மணிக்கு ஆரம்பிச்சு 4 மணிக்கு முடிச்சா. பசி. அதான் எல்லாம் காலி ;). அப்பயே எனக்கு நம்ம சமையலோட அரும பெரும தெரிஞ்சுருக்கணும் :). ஆனா பசி ருசி அறியாதும்பாங்கல்ல, அதனால நம்ம சமையலோட ருசி தெரியாமலயே போயிருச்சு. 

அதுக்கப்புறம் நம்ம சமயல பத்தி பெரிசா அறிஞ்சுக்குற எண்ணமே வரல. நானும் மதுவும் தனியா இருக்கும்போது கூட எங்க அம்மா, டேய் ரெண்டு பேரும் ஒரு சாதம் வச்சு சாப்புடறதுக்கு என்னடான்னு சொல்லும்போது கூட , நாம சோம்பேறித்தனத்துனாலதான் செய்யாம இருக்கோம், சமயலுலாம் பெரிய விசயமே இல்லன்னுதான் தோணுச்சு. அப்பப்ப மதுகூட, வித்யாட்ட , எங்க அண்ணன் நல்லா சமைப்பானு வேற சொல்லுவான். அப்பலாம் வித்யா, ஏங்க எல்லாரும் நீங்க நல்லா சமைப்பீங்கனு சொல்றாங்க , நீங்க ஒரு தடவ கூட எனக்கு செஞ்சுக் கொடுக்கலன்னு சொல்லும்போது மதுவையும், என்னோட சமையல் திறமையையும் (!!!) நினச்சு பெருமையா இருக்கும். 

Onsite கிளம்பும்போது கூட எப்படி onsiteல சமைச்சு சாப்புடப்போறம்னு பெரிசா பயம் ஒன்னும் தோணல. Onsite வந்ததுப்புறம்தான்  சமையல் பண்ற வாய்ப்பே (!!) வந்துச்சு.  கிளம்பும்போது கூட வித்யா, அங்க போயிட்டு சமையல்ல ஏதாவது சந்தேகம் இருந்துச்சுனா போன் பண்ணுங்க, சொல்றேன்னு சொன்னா. அன்னைக்கு பேசும்போது கூட வித்யா, சமையல்ல பெரிய ஆளுதான் போல, சந்தேகம்லாம் கேட்குறதே இல்லன்னு கேட்டா. ஆனா வித்யாவுக்கு தெரியாது, நம்ம பண்றதுலாம் Just in Time(JIT) னு . எல்லாமே நமக்கு எப்ப வேணுமோ அப்பதான் அதப்பத்தியே யோசிக்க ஆரம்பிக்குறது. ஆமாம், நாம்ம வர்ற 10 மணிக்கு இந்தியால அதிகாலை 3 மணி இருக்கும். அப்ப எங்க போன் பண்ணி சந்தேகம் கேட்குறது. 

அப்படிதான், அன்னைக்கு ஒரு நாள் சமையல் பண்ணலாம்னு ரசப் பொடி எடுக்கும்போதுதான் ரசம் எப்படி பண்ணனும்குறதே தெரியலன்னு தெரிஞ்சது. சரின்னுட்டு ரசம் தயாரிப்பது எப்படின்னு கூகுள் பண்ணேன். வந்ததுல ஒன்ன கிளிக் பண்ணா , எடுத்தவுடனே பருப்புத்தண்ணிய எடுத்துக்கவும்னு போட்டுருந்துச்சு. அப்பதான் ரசத்துக்கு பருப்புத்தண்ணி வேணுமான்னு தெரிஞ்சது. சரி பருப்புத் தண்ணிக்கு எங்க போறது. சரின்னு சாதம் வைக்கும்போது குக்கருல ஒரு டம்ளருல பருப்பும் தண்ணியும் போட்டு வச்சேன். 4 விசில் அடிச்சதும் எடுத்துப்பாத்தா , டம்ளருல பாதி பருப்புதான் இருந்துச்சு. மீதி எல்லாம், நீயும் நானும் ஒன்றன்றி இரண்டில்லைங்குற மாதிரி சாதத்தோட கலந்துருந்துச்சு. சரி இன்னைக்கு தயிர் சாதத்துலையும் பருப்பு போட்டுதான் சாப்பிடணும் போலன்னு நினச்சுட்டு, அப்பயும் மனம் தளரா விக்கிரமாதித்யன் போல ரசம் வைக்குறதுல குறியா இருந்தேன். அப்புறம் அந்த பருப்புல தண்ணிய கரைச்சு பருப்புத் தண்ணியாக்கி, அதுல கொஞ்சம் ரசப்பொடி உப்பு அது இதுன்னு சேத்து ஒரு வழியா ரசம் பண்ணேன். திரும்பவும் பசி ருசி அறியாதுங்குற தமிழ் முதுமொழியால ருசி அறியாமலயே ரசம் சாப்புட்டு முடிச்சேன். அடுத்து மூணு நாளைக்குக்குன்னு  சேத்து வச்ச ரசத்த, அடுத்த மூணு நாள் கழிச்சுதான் எடுத்தேங்குறதால(!!) என் சமையலோட உண்மையான ருசி அறிகிற பாக்கியம் அப்பயும் எனக்கு கிடைக்காம போச்சு :(. 

அடுத்து நம்ம try பண்ணது எண்ணெய் கத்திரிக்காய் !. எனக்கு எண்ணெய் கத்திரிக்காய்னா ரொம்ப பிடிக்கும். சரி அன்னைக்கு எண்ணெய் கத்திரிக்காய் பண்ணலாம்னு நினச்சேன். அத எப்படி பண்றதுன்னு நினைச்சப்ப, எண்ணெய் அதிகமா ஊத்துனா அது எண்ணெய் கத்திரிக்காய்னு என் அறிவுல உதிச்சது. சரின்னு ஒரு அஞ்சு ஆறு கரண்டி எண்ணெய் ஊத்தி அதுல கத்திரிக்காய நாலு கீறு கீறி போட்டேன். அதுல வேண்டிய(!!) மசாலாலாம் போட்டு வதக்கி எடுத்து ஒரு டப்பால போட்டுட்டு ஆபீஸ் கொண்டு போய்ட்டேன். சரின்னு மத்தியானம் லஞ்சுல கொண்டு போயிருந்த தயிர் சாதத்தையும் (ஆமா நாம பண்ற ஸ்பீடுக்கு காலைல இருக்குற முக்கா மணி நேரத்துல சாம்பார், காய்னு ஏதோ ஒண்ணுதான் பண்ண முடியும்), நம்ம எண்ணெய் கத்திரிக்காயையும் எடுத்தேன். அன்னைக்கு ருசி அறியாத பசி எதுவும் இல்லைங்குறதால, மொத வாய் வைக்கும்போதே தெரிஞ்சுருச்சு நாம எண்ணெய் கத்திரிக்காய்ல எண்ணெய் ஊத்த மறக்கல, ஆனா உப்பு போட மறந்துட்டோம்குறது. நமக்குதான் நாம பெரிய சமையல் கலை வல்லுனர்ங்குற எண்ணம் இன்னும் போகலங்குறதால சமையல் பண்ணும்போது ருசிலாம் பாக்குறதே இல்ல. இல்லனா அப்பயே தெரிஞ்சுருக்கும்ல. சரி என்ன பண்ணலாம்னு நினைக்கும்போதுதான், நம்மளுக்குள இருக்க அந்த நளபாகன் எட்டிப்பாத்தான். உப்பு போட்டுதான் சமைக்கணுமா என்ன, சமைச்சுட்டு உப்பு போடக்கூடாதானு நினச்சுட்டு கேண்ட்டீன்ல இருக்குற உப்பு கொஞ்சம் எடுத்துட்டு வந்து உப்பு போட்டு கையாலயே நாலு கிளறு கிளறி  நம்ம எண்ணெய் கத்திரிக்காய் சமையல 6 மணி நேரம் கழிச்சு நிறைவு செஞ்சேன் :) .

அப்படிதான் அன்னைக்கு பண்ண பீன்ஸ் பொரியலுல மசாலா கொஞ்சம் அதிகமாவே போச்சு. சரி என்ன பண்ணலாம்னு நினைக்கும்போதுதான் நான் பீன்ச சமைக்குறதுக்கு முன்னாடி கழுவலல்லன்னு ஞாபகம் வந்துச்சு. சரி அதுனால என்ன, இப்ப பண்ணிரலாம்னு கொஞ்சம் தண்ணி ஊத்தி பொறியலுல இருந்த பீன்ச கழுவுனேன். இதுல பாருங்க ஒரே கல்லுல ரெண்டு மாங்காய்ங்கிற மாதிரி பொரியலுல இருந்த பீன்சும் சுத்தமாகிருச்சு அதிகப்படியா இருந்த மசாலாவும் போயிருச்சு ;).

சின்ன வயசுலலாம் எங்க அம்மா சமையல் பண்ணும்போதே, அம்மா திட்ட திட்ட பாதிலயே அடுப்புல இருந்து எடுத்து சாப்புடுவேன். அதே மாதிரி எங்க அம்மா காய் நறுக்கும்போதே தக்காளி, காரட், வெண்டிக்காய் , வெங்காயம்லாம் எடுத்து பச்சையாவே சாப்புடுவேன்.  இந்த மாதிரி சமையல் அரவேக்காடா இருக்கும்போது சாப்ட்ட அந்த பயிற்சிதான் இப்ப எனக்கு உதவுது.

சின்ன வயசுல எனக்கு இருந்த அந்த பயிற்ச்சியும் , நல்லா சமைக்க தெரிஞ்ச வெங்கட்டோட ரூம் மேட்டா இருக்கிறதாலயும்தான் நான் இன்னைக்கு இப்படி blog எழுதிகிட்டு இருக்கேன். அதனால தாய்மார்களே உங்க பசங்க யாராவது சமையல் பண்ணும்போது அரவேக்காடாவே எடுத்து சாப்பிட்டா யாரும் திட்டாதீங்க. அது அவங்களுக்குள்ள இருக்குற கால காலமா உயிர்கள வாழவைக்குற 'Survival of the fittest' ங்குற காரணியின் பயிற்சியாக கூட இருக்கலாம் :).

Photos Courtesy : http://www.jambottle.com/video/487/

விஸ்வரூபம்

 

விஸ்வரூபம் - படத்தில் கமலின் மனைவி பூஜா கமலை வெறுத்து ஒரு counselor உடன் பேசுவதிலிருந்து படம் ஆரம்பிக்கிறது . ஏன் நீ அவர வெறுக்கிற என்று அந்த counselor கேட்கும்போது 'He is not a normal man' என்று கூறும்போது நம்ம ஆளு பரதநாட்டியம் சொல்லி கொடுத்துகிட்டே அறிமுகம் ஆகுறாரு.

சும்மா சொல்லக்கூடாது, கமல் பரதநாட்டியத்தில காட்டும் அந்த நளினம் . Wow great . ஹே பொம்மனாட்டிகளா சும்மா இருங்கன்னு சொல்ற அந்த தொனி ஆகட்டும், phone எடுக்க ஓடும்போது ஒரு பொண்ணு மாதிரி மணிக்கட்ட மடக்கிகிட்டு ஓடும் அந்த நளினம் ஆகட்டும், Superb. ஆனால் எனக்கு ஒன்று மட்டும் புரியவில்லை , ஏன் ஆண் பரத நாட்டிய கலைஞர்களை எல்லாம் பெண் நளினத்துடனே காட்டுகிறார்கள் .

விஸ்வரூபம்ங்குற இந்த title கமலோட மனைவியா இருக்க பூஜா பார்வையில இருந்து கமல பாக்கும்போது வந்ததா தோணுது. பெண் நளினத்துடன் இருந்த, தனக்குத் தெரிந்த  தன்னுடைய கணவன் தீவிரவாதிகள வேட்டையாடுற, பாரதப் பிரதமரே நேரடியா கூப்பிட்டு பேசுற அளவுக்கு மிகப் பெரிய ரா அதிகாரின்னு தெரியும்போது மலைச்சுப் பாக்குறதுல இருந்து இந்த 'விஸ்வரூபம்' title வந்துருக்கணும். இல்லனா கமல் ஏன் பூஜாவ தீவிரவாதிகள வேட்டையாடுற இடத்துக்கலாம் கூட்டிட்டுப் போறாரு. ஆனா அப்படி கூட்டிட்டு போறதுக்கும் கடைசியா ஒரு காரணம் வச்சுருக்காங்க. இருந்தாலும் இந்த சமயத்துல, அர்னால்டோட 'TrueLies'  படத்துல அவருடைய மனைவி தன்னோட கணவன் சாதாரண வேலை பாக்குற மனுஷன்னு  நினச்சு அவர பிடிக்காம இன்ன ஒருத்தனோட பழகும் போது தன்னோட கணவன் உண்மையிலேயே அமெரிக்க ராணுவத்துல இருக்க மிகப்  பெரிய சாகச வீரன்னு தெரியும்போது அந்த பெரிமித உணர்வுள கண்ண அகல விரிச்சு பாக்கும்போது ஒரு அழுகாச்சி வரும்ல, அதுதான் தோணுது :). சரி கமலோட வார்த்தைல சொல்றதுனா அது ஒரு inspiration ஆ இருந்துருக்கலாம் ;) . அப்புறம் என்ன, படத்தோட கடைசில தீவிரவாதிகள்ட்ட நடுவுல இருக்கும்போது அது வர வெறுத்த கணவன்ட்ட , நீயும் என்னோட வர்றதா இருந்தாதான் நான் அந்த இடத்த விட்டு போவேன்னு அடம்பிடிக்கிறத என்னனு சொல்றது :). Typical indian sentiment twist :)

கமல் படத்தின் எல்லா அம்சங்களும் இதிலும் இருக்கு. கிண்டல் , குத்தல் , நக்கல் உட்பட. பிராமண பாசை பேசும் தன் மனைவிக்கு சிக்கன் ரொம்ப பிடிக்கும்னு சொல்றதாகட்டும், இல்ல ஆண்ட்ரியாட்ட , ' ஹே பாப்பாத்தி நீ முதல டேஸ்ட் பாத்து சொல்லுனு' சிக்கன கொடுக்குறதாகட்டும், தான் செய்த சில காரியங்களால் தவறு செய்யாத சிலர்  சாகும்போது துன்பப்படும் அந்த மனிதாபிமானமாகட்டும் இப்படி கமலின்  சில typical சமாச்சாரங்கள்.

படத்தில் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச விஷயம் location & cinematography. இந்த மாதிரி ஆப்கானிய location இந்தியாவில் எந்த படத்திலும் இதுவரை வந்த மாதிரி எனக்குத் தோணல. இந்த படத்த எங்க எடுத்துருப்பாங்க? . No Idea . அப்படியே பாகிஸ்தானின் NWFP(Northwest Frontier Province) ஐயும் ஆப்கானிஸ்தானையும் கண் முன்னாடி  கொண்டு வந்து நிறுத்துது. superb . அதே போல  அந்த அமெரிக்க ராணுவ ஹெலிகாப்டர்கள். படம் பார்த்து முடிச்சதும்தான் , நாம பாத்தது ஒரு தமிழ்ப் படம்ல, அதிலயா இந்த அளவுக்கு தத்ரூபமான அமெரிக்க  ராணுவ ஹெலிகாப்டர்களையும் , ஆப்கன் எல்லைப்புறப் பகுதிகளையும்ல நாம பாத்தோம்னு தோணுது . அந்த காட்சிளலாம் அது ஒரு தமிழ்ப் படம்னே தோணல. That is kamal :).

நாமளும் எத்தனையோ தமிழ், இந்தி சினிமால தீவிரவாதிகள ஒழிச்சு கட்டுறத பாத்துருப்போம் , ஆனா இந்த மாதிரி ஆப்கன் தீவிரவாதத்த மிக அருகில இருந்து தத்ரூபமா நான் வேற எந்த இந்திய படத்துலையும் பாக்கள . அந்த வகைல இது மிகப் பெரிய leap.

படத்துல டூயட் காட்சிகளோ பாடல்களோ இல்லை. ஏன் அந்த நடனமாட்டியக் கமல் ஆடும் அந்தப் பாட்டைத் தவிர வேற பாட்டு எதுவும் இருக்கிற மாதிரியே தெரியல. ஏன்னா மத்த பாட்டு எல்லாம் background லயே வருது. கமல் பட touch க்காக கடைசியா  பூஜாவுடன் bed ல கட்டி பிடிச்சு படுத்துருப்பாறு ;) .

நான் முன்ன சொன்ன மாதிரி கமல் காதல், டூயட் எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு தன்னோட வயசுக்கு ஏத்த மாதிரி அதிக கதையம்சம் உள்ள படங்களா செய்ய ஆரம்பிச்சுட்டாரு (எ .கா : அன்பே சிவம் , UPO). அதற்கு இந்தப் படம் அழுத்தமான ஒரு எடுத்துக்காட்டு . ஆனா அந்த மனுஷனுக்கு இவ்ளோ கஷ்டம் கொடுத்தா , அவருக்கு அத தொடரணும்குற எண்ணம் இருக்குமான்னு தெரியல :(.

பின்குறிப்பு :
1) இந்த படத்தோட கதையையும் முக்கியமான மத்த அம்சங்களையும் எல்லாரும் போதுமான அளவுக்கு அலசிட்டதால நான் அதுல ரொம்ப உள்ள போகல. சும்மா எனக்குப் பிடிச்ச சின்ன சின்ன விசயங்களா பத்தி மட்டும்தான் சொல்லி இருக்கேன். சரி கதைய பத்தி தெரிஞ்சுக்கணும்கிறவங்களுக்கு வேண்ணா சொல்றேன் ' படத்துல பரதநாட்டியக் கலைஞரா அறிமுகமாகுற கமலுக்கு , ரா அதிகாரியா ஆப்கானிஸ்தானுக்குப் போய் அல்கொய்தா தீவிரவாதிகளுடன் பழகி அவர்களுக்குத் தெரியாமலே அவர்களை வேட்டையாடுற  பின்னணி இருக்கு. அடுத்து படத்தோட கடைசில ஆப்கானிஸ்தான்ல விட்ட மிச்சத்த அமெரிக்காவுல வந்து முடிக்கிறாரு. Thats all :) .

2) சீக்கிரமா 'Movie Pass' வாங்கணும் , ஒவ்வொரு படத்துக்கும் 10 பவுண்ட் கொடுத்து மாளல :)

Photo Courtesy : Cinepicks.com

Mind the gap

அன்னைக்கு புத்தாண்டு கொண்டாட்டத்திற்கு அவ்ளோ ஆயிரம் பேர் தேம்ஸ் நதிக்கரைல London Eye ல கூடி இருக்காங்க. எங்க பாத்தாலும் கூட்டம் கும்மாளம் . பெரிய பெரிய loud speaker ல english, hindi பாட்டா மாத்தி மாத்தி போட்டுக்கிட்டு இருக்காங்க. எல்லா பாட்டுக்கும் கூட்டம் முழுசும் ஆடுது. Gangnam Style பாட்டு ஓடிக்கிட்டு இருக்கும்போது திடீர்னு ஒரு குரல்  'Mind the Gap '. ஒரு நொடி அமைதியான கூட்டம் முன்னைக்காட்டிலும் அதிகமா ஹோன்னு ஒரே உற்சாகச் கூச்சல் போட்டுச்சு. அந்த கூச்சலே அந்த வாக்கியம் அங்கு கூடி இருந்த ஆங்கிலேயர்கள், ஐரோப்பியர்கள்,ஆப்பிரிக்கர்கள்,ஆசியர்கள் இப்படி அனைத்து கண்டத்தை சேர்ந்த அந்த மக்களிடையே எவ்வளவு பழக்கப்பட்டது, அன்னியோனியமானது என்பதைக் காட்டியது. அது tube train ஒவ்வொரு station ல நிக்கும்போது சொல்ற  'Mind the gap, between train and the platform' வாக்கியம். அந்த அளவிற்கு அந்த tube train லண்டன்வாசிகளின் வாழ்க்கையில் ஊடுருவியது.  

ஒரு லண்டன்வாசி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் tube train ல மட்டுமே பயணப்பட்டு லண்டனில் வாழ்ந்துவிட முடியும். அப்படி Tube Train லண்டன் வாழ்க்கையில் இன்றியமையாதது. உள்கூட்டில் அதிகபட்சம் 61/2 அடி உயரமேஇருக்கும் அந்த சின்ன trainல பயணப்படாத லண்டன்வாசிகளே இருக்க முடியாது. ஏன் லண்டனில் காலடி வைத்த எவருமே அந்த டிரைன்ல ஏறாம இருக்க முடியாது. அத சின்ன டிரைனுனு சொல்ல முடியாது. சரியான அளவுல ரொம்ப comfortable ஆ இருக்கும். லண்டனில் குறுக்கும் நெடுக்குமா மேலும் கீழுமா  ஒரு சின்ன tube ல ஒரு பொம்மை train போற மாதிரி எல்லாப் பக்கமும் போயிட்டு வந்துகிட்டு இருக்கும். 150 வருசத்துக்கு முன்னாடி இதே நாள்ல ஆரம்பிச்ச train இப்போ லண்டனின் உயிர்நாடி. Tube train இல்லனா லண்டனின் ஓட்டமே நின்னுடும். இந்த உலகில் public transport மிகச் சிறப்பாக இருக்கும் நகரங்களில் லண்டன் முக்கியமானது. அதுக்கு முக்கிய காரணங்களில் tube train உம் ஒன்று. 

150 வருடங்களுக்கு முன்னாடி வெறும் 4 மைல் தூரத்தை கடந்த tube train இன்று 250 மைல் நீளத்திற்கு வளர்ந்திருக்கிறது. ஒரு வருடத்தில் tube train இல் பயணம் செய்வோர் எண்ணிக்கை 100 கோடி. இன்று 270 ரயில் நிலையங்களுக்கிடையே 11 வழிப்பாதைகளில் tube train லண்டனை இணைக்கிறது. 

Tube train ரொம்ப fastஆ இருக்கு, லண்டனின் எல்லா இடத்தையும் இணைக்குதுங்குறதவிட எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச விஷயம் அதை பயன்படுத்துவதற்கு அமைக்கப்பட்ட எளிமையான அமைப்பு. போக்குவரத்திற்கு லண்டன ஒன்பது zone களா பிரிச்சுருப்பாங்க. நகரின் மையம் zone 1. அதைச் சுற்றி zone 2, அப்புறம் zone 3, இப்படி ஒன்பது சுற்றுக்கள். Tube train னின் 11 தடங்கள் இந்த ஒன்பது சுற்றுக்களில் ஏதேனும் ஒன்றில் தொடங்கி மற்றொன்றில் முடியும். பெரும்பாலும் zone 1 வழியாகச் சென்று அடுத்த முனையை அடையும். ஒரு தடத்திலிருந்து இன்னொரு தடத்தை பயணிகள் அடைவதற்கு  அனைத்து தடங்களும் ஏதேனும் ஒரு station னிலாவது வேறு ஏதேனும் தடத்துடன் தொட்டுச் செல்லும். அந்த குறிப்பிட்ட station களில் பயணிகள் இறங்கி மற்றொரு தடத்தில் செல்லும் tube train ல ஏறிக்கலாம்.   அப்படி ஒன்ன தொட்டு இன்னோன்ன தொட்டு லண்டன்ல எந்த மூலைக்கும் போயிறலாம். லண்டல எந்த முனைல இருந்தும் இன்னொரு முனைக்கு போக அதிகபட்சமா மூணு தடம் மாற வேண்டி இருக்கும். 

அதோட அந்த train அ பயன்படுத்த அவங்க கொடுத்துருக்க map சான்சே இல்ல. லண்டன் வந்த புதுசுல அன்னைக்கு திடீர்னு என் friends என்ன விட்டுட்டு தனியா வீட்டுக்கு போக வேண்டியதாச்சு . So நான் வீட்டுக்கு தனியாத்தான் போகணும். அந்த நாள் வரைக்கும் என் லண்டன் நண்பர்கள் கூட வந்ததால வீட்டுக்கு வழி கண்டுபிடிச்சு போறது பெரிய விஷயம் இல்ல. ஆனா திடீர்னு அப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் வந்தபோது கூட என் கைல tube train map இருக்கு எங்க இருந்தாலும் அந்த map ல சிவப்பு கலர் கோடா இருக்க அந்த central rail ல பிடிச்சா போதும் வீட்டுக்குப் போயிரலாம்னு ஒரு நம்பிக்கை இருந்துச்சு. நிச்சயம் அந்த நம்பிக்கை வேற எந்த இடத்துலயும் ஏன் இந்தியால கூட அந்த மாதிரி சந்தர்ப்பத்துல வந்துருக்கும்னு தோணல. அதுக்கு முக்கிய காரணம் அந்த tube train service ஓட எளிமையான அமைப்பும் அந்த map உம்தான். அந்த map ல அந்த பதினோரு லைனும் ஒவ்வொரு கலர்ல இருக்கும் . எல்லா railway station லையும் கண்ணுக்குத் தெரியுற எல்லா இடத்துலையும் station வோட பேர் இருக்கும். ரெண்டு மூணு தடங்கள் போற எல்லா station லையும் எந்த வழில எந்த தடத்துக்கு எப்படி போலாம்னு வழிகாட்டி ரொம்பத் தெளிவா இருக்கும். எந்த stationல எந்த தடத்துக்கு மாறலாம், எந்த station ல ferry service க்கு மாறலாம்னு எல்லாம் ரொம்ப அழகா படமா எல்லா இடத்துலையும் போட்டுருப்பாங்க. எவ்வளவு தூரத்துல இருந்து பாத்தாலும் தெரியுற அந்த 'Underground' Railway station symbol னு பல விதத்துல ரொம்ப easy ஆ இருக்கும்.  நம்ம ஊர்ல மொழி தெரிஞ்ச சென்னைலயே நாம ஒரு இடத்துல இருந்து இன்னொரு இடத்துக்குப் போக நாம நாலு பேர்ட வழி கேட்க வேண்டி இருக்கும். ஆனா இங்க எல்லாத்துக்கும் கலரும், படங்களும் (symbol) use பண்ணி இருக்கதால english தெரியாம லண்டனுக்கு புதுசா வர்றவங்க கூட வெறும் mapஅ வச்சுக்கிட்டு யாருட்டயும் வழி கேட்காம லண்டன சுத்திட்டு வந்துரலாம். Tube train னுக்கு அறிமுகப்படுத்துன இந்த map தான் இப்ப உலகத்துல பெரும்பாலான நாட்டுல பயன்படுத்துறாங்க.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் safety. ஏற்கனவே சொன்ன ஒவ்வொரு station ல train நிக்கும்போது சொல்ற  'Mind the gap' னு சொல்றதாகட்டும் ஒவ்வொரு தடவையும் கதவு சாத்தும்போது 'Mind the doors' னு சொல்றதாகட்டும் இப்படி சின்ன சின்ன விஷயத்துலயும் பாதுகாப்பு இருக்கு. அதனாலதான் tube trainல 30 கோடில ஒரு முறைக்குத்தான் fatal accident க்கு வாய்ப்பு இருக்குனு சொல்றாங்க. 

Tube train service லையும் குறைகள் இல்லாம இல்ல. Weekend லாம் service க்குனு சொல்லி நிறைய train service அ குறைச்சுறாங்க. வருசா வருஷம் train ticket கூடிகிட்டே போகுது. லண்டன்வாசிகள் தங்களோட வருமானத்துல 8% போக்குவரத்துக்கே செலவு பண்றாங்க. இப்படி சில குறைகள் இருந்தாலும் Tube train service ரொம்ப முக்கியமானது.

150 வருசத்துக்கு முன்னாடி இந்த train service ல வருசத்துக்கு 120 கோடி பேர் பயணம் பண்ணப் போறாங்கங்கனு எண்ணிக் கூட பாக்க முடியாத காலத்துல உருவான இந்த train service ல இப்ப 37.5b GBP அளவுக்கு மிக பெரிய அளவுல விரிவாக்கம் நடந்துகிட்டு இருக்கு. இந்த train service இன்னும் பல நூறு வருசத்துக்கு மக்களுக்கு பயன்படட்டும் . இதலாம் பாக்கும்போது நம்ம ஊர்ல எப்ப இப்படிலாம் வரப்போதுன்னு ஏங்குறத தவிர்க்க முடியல :( . 

P.S: Today 150th anniversary of London Tube Train. 

Image Courtesy:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Cmglee_Bank_Underground_platform.jpg/220px-Cmglee_Bank_Underground_platform.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Why_London_Underground_is_nicknamed_The_Tube.jpg/220px-Why_London_Underground_is_nicknamed_The_Tube.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Big_Ben_vs_Westminster_London_Underground_Station.jpg/170px-Big_Ben_vs_Westminster_London_Underground_Station.jpg

http://bbc.co.uk

சச்சின் - ஒரு சகாப்தம்

சச்சின் - ஒரு சகாப்தம் . உலக அரங்கில் கிரிக்கெட் மிகப் பெரிய அளவில் பிரபலமாகத் தொடங்கியது இந்தியா உலகக் கோப்பை ஜெயித்த பிறகுதான். சச்சின் கிரிக்கெட்டில் நுழைந்த கொஞ்ச நாட்களில் அது மிகப் பெரிய பணம் காச்சி மரமானது . அதற்கு ICC யும் BCCI யும் சச்சினுக்கு மிகப் பெரிய கடமைபட்டிருக்கின்றன. இது சச்சினாக நினைத்து நடத்தியது அல்ல. அது தானாக நடந்தது. இதற்கு சச்சின் கிரிக்கெட்டை முற்றிலும் முழுதாக நேசித்ததே காரணம்.

23 ஆண்டுகள். ஒரு தலைமுறையே சச்சினை , சச்சினை மட்டுமே பார்த்து வளர்ந்தார்கள் . அந்த தலைமுறையில் நானும் ஒருத்தன் என்பது நான் செய்த பாக்கியம். சச்சின் என்ற பெயருக்கே ஒரு சிலிர்ப்பு வரும் . சச்சின் ஒரு  cricket legend + entertainer என்பது மிகப் பெரிய விஷயம். சச்சினுக்கு இணையாக எங்கள்  தலைமுறையில் இருந்தது  லாரா ஒருத்தர்தான். சச்சினின் பொற்காலம் இந்திய கேபிள் TV உலகின் பொற்காலமுமாக இருந்தது நாங்கள் செய்த பாக்கியம். 1996 மற்றும் 2003 கிரிக்கெட் World Cup அவ்வளவு சுவாரசியமாக இருந்ததே சச்சினால்தான்.

சச்சினுக்காக மட்டுமே கிரிக்கெட் பார்த்து சச்சினுக்கு வீசப்படும் ஒவ்வொரு பாலின்போதும்  ஐயோ எங்கே இந்த பாலில் சச்சின் out ஆகிவிடுவானோ என்று  பதறி அதே பந்து பவுண்டரி லயனை தாண்டும் போது தோன்றும் உணர்வு இருக்குதே அப்படி இருக்கும். சச்சின் out ஆகிட்டா TV ஐ  அணைத்து விட்டு போன காலங்கள் அதிகம். தொன்னூறுகளில் இந்தியா one man  army போலதான் இருந்தது.

சச்சின் வைத்திருக்கும் உலக சாதனைகள் கிட்டத்தட்ட 70 வதுக்கும் மேல் . கிட்டத்தட்ட batting இல் இருக்கும் சாதனைகளில் முக்கால்வாசி  சச்சினுடயதுதான். அது ரசிகர்களுக்கு பிடித்த record ஆக இருக்கட்டும் பிடிக்காத record ஆக இருக்கட்டும். ODI இல் மட்டும் சச்சின் miss பண்ண சதங்களின் எண்ணிக்கை  18. சச்சின் 99 லிருந்து 100 , 100 கள்  அடிப்பதற்குள் சச்சின் ஒரே வருடத்தில் மிஸ் பண்ண சதங்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் 8 . இதற்கு டோனி சொன்னதுதான் மிகப் பொருத்தம் . உலகில் ஒரு சதம் கூட போடாமல் retired ஆனவங்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் நூற்றுக்கணக்கில் இருக்கும் இந்த உலகில் சச்சின் ஒரு வருடத்தில் இழந்த எண்ணிக்கை 8 என்கிறபோது அவருடைய திறமை புரியும் என்றார். இதற்கு மேல் வேறு என்ன சொல்ல முடியும் .

 எந்த ஒரு காலகட்டத்திலும் தான் form இல் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் தன்னிலை மறக்காதவர்.  on field லும் off field லும் சச்சினுடைய நடத்தைதான் சச்சினின் இந்த உயரத்திகுக் காரணம். சச்சினுக்கு தன்னுடைய பலம் பலவீனம் மிக நன்றாகத் தெரியும்.சச்சின் கெயில், கில்க்ரிஸ்ட் மாதிரி எல்லாம் ரொம்ப அதிக இமாலய சிக்சர் எல்லாம் அடிப்பவர் இல்லை . அதனால்தான் அவர் பவுண்டரிகள் அதிகம் அடித்தார். லாரா போன்று கிரவுண்டில் இரண்டு மூன்று நாட்கள் இருந்து டெஸ்டில் 300,400 ரன்கள் எடுப்பவர் அல்ல. ஆனால் சச்சின் தான் டெஸ்டில் அதிக ரன்கள் அடித்ததும் அதிக சதங்கள் அடித்ததும். ஆனால் அப்படியும் ODI ஐயில் இரட்டைச் சதத்தை சேவாக்கால் மட்டுமே அடிக்க முடியும் என்று அனைவரும் எண்ணிக் கொண்டிருந்த பொழுது முதல் ஆளாக இரட்டைச் சதத்தை அடித்து என்றும் நான்தான் king என்று நிரூபித்தார்.

சச்சினின் மேல் இருக்கும் எதிர்பார்ப்பு வேறு எந்த வீரரின் மீதும் இல்லை. சச்சின் 99 சதங்கள் அடித்திருந்த பொழுதுகளில் அன்று TV இல் சச்சின் 37 ரன்கள் அடித்து out ஆகியபோது சச்சின் இன்றும் சதம் அடிக்காமல் ரசிகர்களை ஏமாற்றினார் என்று கூறினர் . இப்படி ஒவ்வொரு போட்டியிலும் 100 ரன்களுக்கு குறைவான எந்த போட்டியையும் ரசிகர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. இந்த மாதிரி ஒரு pressure cooker situation இல் எந்த ஒரு விளையாட்டு வீரரும் இருந்ததில்லை.  அந்த pressure இல் விளையாடுவது என்பது மிகக் கஷ்டம்.
சச்சின் அதையும் தாண்டி விளையாடினார். சச்சின் tennis elbow பிரச்சனையில் தவித்த போது இனி சச்சின் அவ்வளவுதான் என்றவர்களுக்கு தன்னுடைய batting style ஐயே மாற்றிக் கொண்டு மீண்டும் விஸ்வரூபம் எடுத்தார். இப்படி தன்னுடைய batting style ஐயே மாற்றிக்கொண்டு விளையாடுவதென்பது மிகக் கஷ்டம். ஆனால் சச்சின் அதைச் செய்தார்.

உலகில் இருக்கும் அனைத்து சாதனைகளும் முறியடிக்கப்படுவதற்குத்தான். ஆனால் இனி வரும் காலங்களில் டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டும் ODI கிரிக்கெட்டும் போய் T20 யும் அதற்கு அப்புறம் 5 ஓவர் மாட்ச்சிற்கும்தான் வாழ்வு எனும் நிலையில் சச்சினின் ODI மற்றும் டெஸ்டில் மிக அதிக சதம் , மிக அதிக மேட்ச் , மிக அதிக ரன்கள் போன்ற சாதனைகள்  முறியடிப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகக் குறைவு. அந்த வகையில் எனக்கு ரொம்ப சந்தோசம். சச்சினின் சாதனைகள் என்றும் நிலைத்து நிற்கும்.

உலகில் இருக்கும் அனைத்து batting சாதனைகளும் சச்சின் மட்டும்தான் வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற பேராசை பிடித்த ரசிகர்களில் நானும் ஒருவன். மிகக் குறைந்தபட்சம் சச்சினுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் 500 ODI போட்டிகள் விளையாண்ட ஓரே  வீரர், 200 டெஸ்ட் போட்டிகள் விளையாண்ட ஓரே வீரர் , டெஸ்ட் மற்றும் ODI இரண்டிலும் சதங்களில் அரைச்சதம் அடித்த ஓரே வீரர் போன்ற பெருமைகள் சச்சின் வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஆனால் அவர் இப்படி திடுதிடுப்பென்று ODI ஐயிலிருந்து ஓய்வு அறிவித்தது நிச்சயம் மிகப் பெரிய அதிர்ச்சி. அதுவும் ground இல் இருந்து ஓய்வு பெறாமல் ஒரு அறிக்கையின் மூலம் ஓய்வை அறிவித்தது மிகப் பெரிய அதிர்ச்சி. சச்சின் அவருக்காக இல்லாவிட்டாலும் அவருடைய கோடானு கோடி ரசிகர்களுக்காக ground இல் retired ஆகி இருக்கணும் . At least சச்சின் தன்னுடைய வாழ்நாள் கனவான உலகக் கோப்பையை கைபற்றிவிட்டதே என் போன்ற ரசிகர்களுக்கு ஒரு ஆறுதல்.

If cricket is a religion then sachin is a god.

Yes Sachin is a god !


Photo Courtesy : http://www.indya101.com/c/wallpapers/view/8131/Sachin_Tendulkar/Sachin_Tendulkar

லண்டனும் யவனமும்

நம் இளஞ்செழியன்  காவிரிப் பூம்பட்டினத்திலிருந்து யவனத்திற்கு மரக்கலம் ஏறினான். அந்த துறைமுகத்தில் எங்கும் பல நாடுகளுக்குச் செல்லும் மரக்கலங்கள் பரவி இருந்தன. யவனர்கள், தூர கிழக்கு நாட்டவர் என்று  அந்த காவிரிப் பூம்பட்டினத்தின் துறைமுகம் எங்கும் பல நாட்டவர் நிறைந்திருந்தனர் . கடல் அன்னை மரக்கலங்களை  நீல நிற அலைகளால் தாலாட்டிக்கொண்டிருந்தாள். எங்கும் நீல நிறம் பரவி இருந்தது . நம் இளஞ்செழியனின் மனதில் பலவித எண்ண ஓட்டங்கள் கடல் அலைகளைப் போல வந்து வந்து மோதிக் கொண்டிருந்தன. இளஞ்செழியன் வடக்கே மகத சாம்ராஜ்ஜியம், சாளுக்கியர்கள்,பல்லவர்கள் ஆண்ட தேசங்கள் என்று பல  தேசங்களுக்குச் சென்று வந்திருந்த அனுபவம் இருந்தாலும் மரக்கலம் ஏறி தூர தேசத்திற்குச் செல்வது என்பது புது அனுபவம். அதுவும் பாரதம் போல மேற்கே புகழ் பெற்றிருந்த யவன நாட்டிற்கு செல்ல தலைப்பட்டிருந்தான். அரேபிய நாட்டைச் சேர்ந்த அந்த மரக்கலத்தில்  மெல்ல மெல்ல பல நாட்டவர் ஏறத் தொடங்கினர் . அந்த மரக்கலத்தில் இருந்த மரக்கலம் செலுத்துவதில் கை தேர்ந்த அரேபிய மாலுமிகள் நங்கூரத்தை எடுத்தவுடன் மரக்கலம் நகரத் தொடங்கியது. வெகு தூரத்தில் மின்மினியாக காவிரிப்பூம்பட்டனத்தின் கலங்கரை விளக்கம் மெல்ல மெல்ல மறையத் தொடங்கியது.

நான் என்னுடைய பழைய company ல இருந்து இந்த கம்பெனிக்கு வந்ததுக்கு முக்கிய காரணமே onsite . என்னுடைய friends ல பெரும்பாலோர் onsite ல தான் இருக்காங்க . சில பேர் college முடிச்ச நாள்ல இருந்தே onsite ல இருக்காங்க. எனக்கும் அப்படி என்னதான் அந்த onsite ல இருக்குனு தெரிஞ்சுக்க ஆசை. அப்படி இப்படின்னு இப்பதான் எனக்கு onsite வர முடிஞ்சது .எல்லாரும் onsite க்கு US போகும்போது நான் UK க்கு வந்தேன். அதுவும் இந்த கிறிஸ்துமஸ் season ல UK . ஹ்ம் . நான் இதுக்கு முன்னாடியே இந்தியா முழுசும் சுத்தி இருந்தாலும் இந்தியாவைத் தாண்டி, ஒரு தேசம் ரொம்ப புதுசு . சென்னை airport ஏற்கனவே பார்த்திருந்தாலும் International Terminal ல நிக்கிறது நிச்சயமா வித்தியாசமான உணர்வா  இருந்துச்சு. முதல checkin னுக்கு போய் நின்னா அங்க இருந்த பொண்ணு, சார் நீங்க உங்களுக்கு allow பண்ணத விட அதிகமா luggage கொண்டு வந்துருகீங்கனு சொல்லுச்சு . என்ன சொல்லியும் கேட்க மாட்டேனுருச்சு . சரினு luggage தள்ளிட்டு வந்து அதுல இருந்த சில பொருள எடுத்து  கொடுத்தாலும் weight கொறயல. சரின்னு லண்டன்ல போட எடுத்து வச்சுருந்த ஜெர்க்கின் , ஸ்வட்டர் எல்லாத்தையும் எடுத்து போட்டுக்கிட்டு வேற கலர்ல போய்  நின்னா அந்த பொண்ணு ஒரு மாதிரி பாத்துச்சு . நாங்கலாம் எப்படிபட்ட ஆளுங்கன்னு நினச்சுகிட்டு flight ஏறுனேன். கிட்டத்தட்ட Air India ல எப்படி air hostess இருப்பாங்களோ அப்படி air hostess :(.  flight கிளம்பினா எப்பயும் பாத்த  சென்னை இப்ப வேற மாதிரி தெரிந்ச்சுச்சு. நான் எப்பயும் என்னை  மதுரக்காரந்தான் சொல்லிக்குவேன் . ஆனா முத தடவையா  ரொம்ப தூரத்துல தெரிஞ்ச சென்னை அன்னைக்கு ரொம்ப நெருக்கமா தெரிஞ்சது  .

மரக்கலம் எங்கும் யவனர் , அரேபியர், தூர கிழக்கு நாட்டவர் என்று  இருந்தனர் . இளஞ்செழியன் மரக்கலத்தில் அந்த அரேபியர் கொடுத்த பேரிச்சம் பழங்களையும், வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்திருந்த திணை மாவையும் சாப்பிட்டு விட்டு மரக்கலத்தை சுற்றி வந்தான் . அவன் கடலோடியவன் என்பதால் அந்த மரக்கலத்தின் குலுங்களிலும் லாவகமாக நடந்து கொண்டிருந்தான் . மரக்கலம் பல நாட்கள் கழிந்து அரேபியாவை அடைந்தது . அரேபியர்களைப் பற்றி அவன் காவிரிப் பூம்பட்டினத்திலேயே அறிந்தவன். மரக்கலம் சில நாட்கள் அந்த அரேபியாவில் நிற்கும் என்றும் அதற்குள் அனைவரும் ஊருக்குள் சென்று வரலாமென்றும் ஏற்கனவே மரக்கலத்தலைவன் அறிவித்திருந்தான் . சரி என்று நம் தலைவனும்  துறைமுகத்திலிருந்து ஊருக்குள்  செல்லத் தொடங்கினான் . அந்த அரேபிய தீபகற்பம்தான் யவனம் உள்ளிட்டமேற்கு நாடுகளுக்கும் இந்தியா மற்றும் கடாரம் உள்ளிட்ட தூர கிழக்கு நாடுகளுக்கும் இணைப்பாக இருந்தது. அதனால் அங்கு அவன் காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில் பார்த்ததை விட அதிக யவனர்களையும்,சீனர்களையும், தூர கிழக்கு நாட்டவரையும் பார்த்தான் . அந்த துறைமுகத்தில் மரக்கலங்களில் ஏற்றுவதற்காக பாண்டிய முத்துக்களும் , சேர நாட்டின் கிராம்பு உள்ளிட்ட வாசனைப் பொருட்களும் , சீன நாட்டின் பீங்கான் பொருட்களும் , பட்டு துணிகளும் குவியல் குவியலாக கிடந்தன. ஒரு பக்கம் மரக்கலத்தில் ஏற்றுவதற்காக அரேபியக் குதிரைகளும் இருந்தன . நம் தலைவன் அவற்றை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டு ஊருக்குள் சென்றான் .  பின்பு மரக்கலம் திரும்பிய போது கொற்கை வழியாக காவிரிப் பூம்பட்டினம் செல்லும் ஒரு மரக்கலம் புறப்பட தயாராக இருந்தது . அதிலிருந்த தனக்குத் தெரிந்த ஒரு வணிகனிடம் தான் அரேபியாவிற்கு பத்திரமாக வந்துவிட்டதாக தன் குடும்பத்தினரிடம் தெரிவித்து விடுமாறு கூறிவிட்டு யவனம் செல்லத் தயாராக இருந்த மரக்கலத்தில் ஏறிக்கொண்டான் .

நான் கிளம்பின Gulf Air 4 மணி நேரம் கழிச்சு பஹ்ரைன் வந்துச்சு . அங்கிருந்து அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்துல லண்டனுக்கு flight. எனக்குத் தெரிஞ்சு எங்க team ல எல்லாரும் துபாய் வழியாதான் போனாங்க . சென்னைல இருந்து லண்டனுக்கு straight ஆ flight இருக்கானு தெரியல . Transit க்கு ஒரு முனைல இருந்து இன்னொரு முனைக்குப் போனேன். Airport full ஆ duty free shop ஆ இருந்துச்சு . சென்னை  duty free shop ல எல்லாம்  சிகரட்டும் முந்திரியும் சரக்கும் இருந்துச்சு . ஆனா இங்க இவங்க நிப்பாட்டி வச்சுருந்ததோ BMW கார் !. Airport நல்லா இருந்துச்சு, நம்ம சென்னை airport உம் எப்ப இப்படி மாறும்னு தெரியல :( . அங்க இருந்த சேர் எல்லாம் பல Europeans உம் , middle east மக்களும் இருந்தாங்க . Europeans நிறைய பேர் சேர்ல நல்லா கால நீட்டி தூங்கிகிட்டு இருந்தாங்க . சரின்னு நான் அங்க இருந்த ஒரு சேர்ல உட்காந்து mobile எடுத்துப் பாத்தா mobile ல சார்ஜ் இல்ல . சரின்னு மொபைல சார்ஜ் போட்டுட்டு laptop  எடுத்து free wifi ல வீட்ட கூப்பிடலாம்னு  பாத்தா net connect ஆகல . சரின்னு அங்க இருந்த free computer ல gmail connect பண்ணா யாரும் login ஆகல. அப்புறம் வித்யாவுக்கும் மதுவுக்கும் mail தட்டிவிட்டுட்டு உட்காந்தேன் . அடுத்து லண்டன் flight 2 மணிக்கு. கைல இருந்த luggage எல்லாம்  தூக்கிட்டு airport சுத்த தோணல . கொஞ்ச நேரம் பராக் பாத்துகிட்டு இருந்தேன் . அடுத்த கொஞ்ச நேரத்திலயே எல்லாரும் flight க்கு Q ல நிக்க ஆரம்பிச்சாங்க . நானும் நிக்க தொடங்கினேன் .


காவிரிப் பூம்பட்டினத்திலிருந்து அரேபியாவிற்கு வந்ததைவிட அரேபியாவிலிருந்து யவனத்திற்கு செல்ல அதிக காலம் எடுத்துக் கொள்ளும். பயணக் களைப்பு தெரியாமல் இருப்பதற்காக மரக்கலத்தில் இருந்த யவனர்களும் , அரேபியர் உள்ளிட்ட வேறு நாட்டவரும் தங்கள் கலைத் திறனைக் காட்டினர் . ஆண்களும் பெண்களும் ஆடலும் பாடலுமாக இருந்தனர் . அங்கு இருந்த மாலுமிகளும் அதில் சேர்ந்து கொண்டனர் . மரக்கலத் தலைவனும் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. அவனுக்குத் தெரியும் கடினமான பயணத்திற்கிடையே  இத்தகைய பொழுதுபோக்குகள் அவசியம் என்று . நம் தலைவனும் இவற்றை எல்லாம் ரசித்துக்கொண்டு மரக்கலம் சுற்றினான். அங்கு இருந்த யவன அழகிகளும் , அரேபிய பெண்களும் தலைவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அவன் மனம் எல்லாம் காவிரிப் பூம்பட்டினத்திலும் தனக்கு யவனத்தில் காத்திருக்கும் பணியிலும் மாறி மாறி அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது . மெல்ல மெல்ல அவன் நினைவுகளில் மூழ்கத் தொடங்கினான். பல நாட்கள் கழித்து அவன் யவனத்தை அடைந்தான். இளஞ்செழியன் ஏற்கனவே பல நாட்களாக மரக்கலத்தில் அந்த சீதோஷ நிலைக்குப் பழக்கப் பட்டிருந்தாலும் நிலத்தில் கால் வைத்ததும் அந்த குளிர் ஊசி போல குத்தத் தொடங்கியது. துறைமுகத்திலிருந்த அரசு அதிகாரிகள் எல்லாம் அங்கு வந்து இறங்கிய பல நாட்டுப் பொருட்களை அளவிடுவதிலும் அதற்கு சுங்கம் விதிப்பதிலும் கவனமாக இருந்தனர். யவனத்தில் இருந்த பெண்கள் எல்லாம் பொன்னிறமாக இருந்தனர். அனைவரும் மரக்கலத்தில் இருந்து இறங்கிய நம் சோழத் தலைவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர் . நம் தலைவனோ அவர்களை எல்லாம் கடந்து தனக்காக துறைமுகத்தில் காத்திருந்த தன் உயிர்த் தோழன்  வல்லவத்தேவனை அடைந்து அவனை ஆரத் தழுவிக்கொண்டான்.

சென்னைல இருந்து பஹ்ரைனுக்கு 4 மணி நேரம் flight journey . பஹ்ரைனுல இருந்து லண்டனுக்கோ 7 1/2 மணி நேரம் . என்ன பண்றதுனே தெரியல. சரின்னு சொல்லிட்டு முன்னாடி இருந்த TV ல படம் பாக்காலாம்னு திருகினேன் . ஏற்கனவே சென்னைல இருந்து பஹ்ரைன் வரும்போது 'Vickey Donor' பாத்தேன். அது ஹிந்தி படம்னாலும் subtitle இருந்ததால கஷ்டம் இல்லாம பாத்தேன் . அதோட அந்த ஹீரோயினும் நல்லா இருந்தா ;) . இந்த flight ம்  Gulf Air ங்கிறதால அதே படங்கள்தான் இருந்துச்சு . சரின்னுட்டு அதுல இருந்த 'எங்கேயும் எப்போதும்' பார்த்தேன் . அத பாத்துட்டு தூங்கினா லண்டனுக்கு போறதுக்கு ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி Air Hostess breakfast கொடுக்க தொடங்கிட்டாங்க .  சரின்னு அத சாப்பிட்டுட்டு உட்காந்தா flight இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல லண்டன்ல land ஆகிரும்னு captain announce பண்றாரு . வெளிய பாத்தா இன்னும் கரும்கும்னுதான் இருக்கு . நாங்க இறங்குன 7 மணிக்கு கூட விடியல. அடுத்து imigration formalities எல்லாம் முடிச்சுட்டு வந்தா குளிர் உரைக்க ஆரம்பிச்சது . நான் ஏற்கனவே இங்க வர்றதா என்னோட close friend என் team mate அருண்ட்ட சொல்லி இருந்ததால அவர் வந்து வெளிய wait பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு. என்னோட flight ல என்னோட friend என் team & லண்டன் ரூம் மேட் வெங்கட்டும் வந்துருந்தாறு . அவருக்கும் லண்டன் புதுசுதான் . அதனால அருண் வந்தது எங்களுக்கு ரொம்ப உதவியா இருந்தது . அருண கட்டி பிடிச்சுட்டு அடுத்து  மூணு பேரும் airport க்கு உள்ளயே இருக்குற station ல இருந்து  tube train மூலமா நாங்க தங்கப்போற area வுக்கு போனோம். அங்க ஏற்கனவே வெங்கட்டுக்கும் எனக்கும் common friend ஆன ஜெயஸ்ரீ வீடு பாத்துருந்தாங்க. அருணும் ஜெயஸ்ரீயும் இல்லாமா இருந்துருந்தா நிஜமா ரொம்ப கஷ்டமா இருந்திருக்கும் . tube train லயே போனதால அதுவரைக்கும் லண்டன் ஒன்னும் தெரியல . tube train அ விட்டு வெளிய வந்தா உண்மையான குளிரு உரைக்கத் தொடங்கியது. நான் தேடி வந்த லண்டன இப்பதான் உண்மையா உணரத்தொடங்கினேன்.

Yes now I am in onsite. A different country ,different climate and  different culture :) .