எங்கள் அப்பாவும் அவர் கூறிய கதைகளும்

சின்ன வயதில் எனக்கும் மதுவுக்கும் கிடைத்த மிகச் சிறந்த பாக்கியம் எங்கள் அப்பாவிடம் கதை கேட்கும் பாக்கியம். எங்கள் அப்பாவிற்கு கதை சொல்லும் கலை மிகச் சிறப்பாக வாய்த்திருந்தது. எனக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறது எங்களுக்கு ஆறு, ஏழு வயதாக இருந்தபோதே நாங்கள் எங்கள் அப்பாவிடம் கதை கேட்க தொடங்கியிருந்தோம். அப்பொழுது நாங்கள் தங்கியிருந்த வீட்டில் மிக நீளமான திண்ணை இருந்தது. அங்கு உட்கார்ந்து இருந்து தான் நாங்கள் கதை கேட்போம். மின்சாரம் துண்டிக்கப்படும் போதெல்லாம் நான், மது மற்றும் எங்கள் பக்கத்து வீட்டு பையன்கள் எல்லாம் அந்த திண்ணையில் எங்கள் அப்பாவைச் சுற்றி கூடிவிடுவோம். எனக்கும் மதுவுக்கும் இதில் பெருமை வேற, எல்லா பையன்களும் எங்கள் அப்பாவிடம் கதை கேட்க வருகிறாகள் என்று. Thanks to Tamilnadu EB dept. அப்பொழுதெல்லாம் அடிக்கடி மின்சாரம் துண்டிக்கப்படும்.

எங்கள் அப்பா தென்னாலிராமன்,மரியாதை ராமன், விக்ரமாதித்தன் கதைகள்,அரபியக் கதைகள், ஆயிரத்தொரு இரவுக் கதைகள், அக்பர்-பீர்பால் கதைகள் எல்லாம் அவ்வளவு அருமையாக கூறுவாங்க. ஓவ்வொரு கதை சொல்லிமுடித்த பிறகும் அக்கதை சொல்லும் நீதி என்ன என்று கேட்ப்பாங்க . நாங்கள் எங்களுக்கு தோன்றியவரையில் கதையின் நீதியைச் சொல்லுவோம். இப்படியாக கேள்வி அறிவையும், ஒரு சம்பவத்தை புரிந்து கொள்ளும் திறமையையும் ஒரே சமயத்தில் எனக்கும் மதுவுக்கும் வளர்த்தார்கள்.

எங்கள் அப்பா அதிகமாகப் படிப்பார்கள். அவர்கள் கையில் எப்பொழுதும் ஒரு ஆங்கில நாவல் இருக்கும். எங்களுக்கு சிறிது வயது ஆனவுடன் எங்கள் அப்பா அவர்கள் படித்த ஆங்கில நாவல்களையும் மொழி பெயர்த்து கூற ஆரம்பித்தார்கள். இப்படியாக நானும் மதுவும் பெயர் தெரியாத பல ஆங்கில நாவல்களுக்கு சிறு வயதிலேயே அறிமுகம் ஆகியிருந்தோம். எங்கள் அப்பாவிடம் இருந்த திறமைகளில் முக்கியமானது, ஆங்கில நாவல்களை indianise பண்ணி கூறியது. அதாவது கதையின் ஓட்டத்தையும், ஏன் சில நேரம் கதையின் முடிவுகளையும் மிக அருமையாக மாற்றிக்கூறுவார்கள்.

எங்கள் அப்பா கூறும் கதைகளுக்கு சிறுவர்கள் மட்டும் அல்ல பெரியவர்களும் அடிமை ஆகியிருந்தார்கள். இன்றும் கூட எங்கள் மாமா, எங்கள் அப்பா கதை சொல்லும் திறமையைப் பற்றி சிலாகிப்பார்கள். எங்கள் அப்பா எங்களுக்கு வளர்த்த இந்த கேள்வி அறிவை நானும் மதுவும் எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வளர்க்கும் அளவிற்கு திறமை கொண்டிருக்கிறோமா என்பது சந்தேகமே.

we miss you dad. we miss you so much. we miss you in many ways.

எங்கள் அப்பா சிறு வயதில் எங்களுக்கு கூறிய பல கதைகளும் எங்களுக்கு இன்றும் ஞாபகம் இருக்கிறது. சென்ற வாரம் எங்கள் சித்தப்பா வீட்டிற்குச் சென்ற போது "சோவியத் நாட்டுக் கதைகள்" என்ற புத்தகம் எடுத்து வந்தேன். அதில் எங்கள் அப்பா கூறிய பல கதைகள் இருந்தன. அதில் ஒன்று உங்களுக்காக இங்கே.

ஒரு காலத்தில் ஒருவருக்கு ஆறு மகன்களும் ஒரு மகளும் இருந்தனர். ஒரு நாள் சகோதர்கள் ஆறுபேரும் நிலத்தை உழுகச் செல்வர். செல்லும்போது தம் தங்கையிடம் மதிய உணவை அனுப்புமாறு கூறிச் செல்வர். அப்பொழுது தங்கை நீங்கள் இருக்கும் இடத்தை எப்படி அறிவது என்று கேட்கும்போது, நாங்கள் செல்லும் வழியில் கோடு கிழித்துச் செல்கிறோம் அதைப் பார்த்து வா என்பர். அக்காலத்தில் அவர்களின் நிலத்துக்கு அருகில் ஒரு பூதம் வசித்து வந்தது. அது அந்த கோட்டை அழித்து விட்டு தன் வீட்டுக்கு கோட்டைப் போட்டுவிடும். அந்த கோட்டைப் பார்த்துச் சென்ற அவர்களின் சகோதரியைச் சிறை பிடித்துவிடும். சாயங்காலம் சகோதர்கள் ஆறு பேரும் தம் தங்கையைக் காணவில்லை என்று அந்த கோட்டு வழியே பார்த்துச் செல்லும்போது அவர்களை பாதாளச் சிறையில் அடைத்துவிடும்.

சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு அந்த அப்பா அம்மாவிற்கு இன்னதொரு மகன் பிறப்பான். அவன் பெயர் பொக்கத்தி - கரோஷிக். அவன் மிகப் பெரிய பலசாலியாக வளர்ந்தான். பெரிய பெரிய பாறைகளை எல்லாம் அனாசயமாக தூக்கிவிடுவான். ஒரு நாள் அவன் தம் தாய் தந்தையரிடம், தமக்கு முன் ஏதேனும் சகோதர சகோதரிகள் பிறந்தனரா என்று கேட்பான். அப்பொழுது அவன் தாய் தந்தையர் நடந்த கதையைக் கூறுவர். உடனே பொக்கத்தி - கரோஷிக் தன் சகோதர சகோதரியை மீட்டு வருவேன் என்று கூறி, அதற்க்கு ஆயுதம் வேண்டும் என்று கூறி மிகப் பெரிய இரும்பு பாளத்தை கொல்லனிடம் கொண்டு பொய் கொடுப்பான். கொல்லனும் அவனுக்கு வேண்டி மிகப் பெரிய வாள் செய்து கொடுப்பான். பொக்கத்தி - கரோஷிக் அந்த வாளை எடுத்து வானில் வீசி, அது திரும்பி வரும் போது தன்னை எழுப்புமாறு கூறி தூங்கச் செல்வான் . இப்படியாக அவன் பன்னிரண்டு நாட்கள் தூங்கினான். பதிமூன்றாம் நாள் அந்த வாள் பெரிய சத்தத்துடன் திரும்பி வரும். அவன் தாய் தந்தையர் அவனை எழுப்புவர். அவன் துள்ளி எழுந்து முஷ்டியை நீட்டினான். அப்பொழுது வாள் அவன் முஷ்டியில் பட்டு இரண்டாக உடைந்தது. இந்த வாள் சரிப்படாது என்று கொல்லனிடம் சென்று புதிய வாள் செய்யச் சொன்னான். கொல்லனும் முன்னைக் காட்டிலும் பெரிய வாள் செய்து கொடுப்பான். பொக்கத்தி - கரோஷிக் அந்த வாளை வானில் தூக்கி எறிந்து விட்டு தூங்கச் செல்வான். பதிமூன்றாம் நாள் எழுந்து முஷ்டியை நீட்டுவான். அப்பொழுது அந்த வாள் அவன் முஷ்டியில் பட்டு சிறிது முனை மழுங்கும். இந்தவாள்தான் சரியானதென்று அதை எடுத்துக்கொள்வான். அந்த வாளை எடுத்துக்கொண்டு தன் சாகோதர சகோதரியை மீட்கச் செல்வான். அங்கு அந்த பூதத்துடன் மோதி தன் சகோதர சகோதரிகளை மீட்டு வருவான்.

ஆனால் இவன் சகோதரர்களுக்கு இவன் யாரென்று தெரியாது. அதனால் அவன் மீது பொறாமை கொண்டு அவன் தூங்கும் பொழுது அவனை ஓக் மரத்துடன் சேர்த்து கட்டி போட்டுவிட்டுச் செல்வார்கள். பொக்கத்தி - கரோஷிக் தூங்கி எழுந்ததும் தன்னை மரத்திலிருந்து அவிழ்த்துவிட்டு தன் சகோதரர்க ள் தனக்குச் செய்த துரோகத்தை எண்ணி வருந்தியபடி நடந்து செல்வான். அப்படி செல்லும் வழியில் அவனுக்கு மலை நகர்த்தி சிவெர்னி - கொராவுடன் நட்பு கிடைக்கும். சிவெர்னி - கொரா மலைகளை நகர்த்தும் திறமை கொண்டவன். இதே போன்று இவர்களுக்கு மரம் பெயர்க்கும் வெர்த்தி-தூபுவுடனும் மீசை முறுக்கி ஆற்றின் வெள்ளம் பிளக்கும் குருத்தி-யூசுவுடனும் நட்பு கிடைக்கும். இவ்வாறாக நால்வரும் சேர்ந்து செல்வார்கள். வழியில் ஒரு குடிசை காலியாக இருக்கும். நால்வரும் அதில் தங்க முடிவெடுப்பார்கள். பொழுது விடிந்ததும் சிவெர்னி - கொராவை சமைக்க சொல்லிவிட்டு மூவரும் வேட்டையாடச் செல்வார்கள். சிவெர்னி - கொரா சாப்பாடு செய்து முடித்ததும் கதவு தட்டப்படும். அப்பொழுது அந்த கதவைத்திறந்து ஒரு குரலிகிழவன் வந்தான். அவன் தாடி ஐந்து அடி நீளத்திற்கு அவன் பின்னால் தொங்கியது. அவன் சிவெர்னி - கொராவை பிடித்து தூக்கி ஆணியிலே தொங்கவிட்டான் . பிறகு அங்கு இருந்தவற்றை அனைத்தையும் சாப்பிட்டு விட்டுச் சென்றுவிடுவான். பிறகு சிவெர்னி - கொரா எப்படியோ ஆணியிலிருந்து இறங்கி சாப்பாடு செய்யும்பொழுது அவன் நண்பர்கள் வந்துவிடுவார்கள். என்ன நீ இன்னும் சாப்பாடு தயாரிக்கவில்லையா என்று கேட்பார்கள். அதற்க்கு சும்மா நேரமாகி விட்டது என்பான் சிவெர்னி - கொரா. இதற்க்கு அடுத்த நாட்களில் வெர்த்தி-தூபுவுக்கும் குருத்தி-யூசுவுக்கும் இதே போன்று நடக்கும்.

நான்காவது நாள் பொக்கத்தி - கரோஷிக் உணவு தயாரிப்பான். அன்றும் அந்த குரலிகிழவன் வருவான். வந்து பொக்கத்தி - கரோஷிக்கை பிடித்து ஆணியில் மாட்ட அவன் சிண்டைப் பிடிக்க முயல்வான். உடனே பொக்கத்தி - கரோஷிக் நீ அப்படிப்பட்டவனா என்று கூறி அவன் தாடியைப் பிடித்து இழுத்துச் சென்று ஓக் மரத்தை இரண்டாகப் பிழந்து அந்தப் பிழவில் கிழவனின் தாடி மாட்டிக்கொள்ளும் படி செய்வான். பின் தன் நண்பர்கள் வந்தவுடன் அவர்களிடம் நடந்ததைக் கூறுவான். அவன் நண்பர்களும் அவனிடம் மற்ற மூன்று நாட்களில் நடந்தவற்றைக் கூறுவார்கள். இப்படிப் பட்ட கிழவனை விடக் கூடாது என்று சொல்லி பொக்கத்தி - கரோஷிக் தன் நண்பர்களுடன் செல்வான். அந்த குரலிகிழவன் ஓக் மரத்தை தாடியுடன் இழுத்துக்கொண்டு தடம் விட்டுச் சென்றிருப்பான். அதைப் பார்த்து நால்வரும் செல்வர். அது ஒரு
குழியைச் சென்றடையும். அந்த குழிக்குள் பொக்கத்தி - கரோஷிக் இறங்குவான். அங்கு ஒரு அழகிய பெரிய மாளிகை இருக்கும். அங்கு ஒரு மிகச் சிறந்த அழகியாகிய ஒரு அரசிளங்குமரி இருப்பாள். அவளிடம் பொக்கத்தி - கரோஷிக் நீ எப்படி இங்கு வந்தாய் என்பான். அதற்க்கு அந்தப் பெண் தன்னை இந்த கிழவன் சிறை பிடித்திருக்கிறான் என்பாள். பொக்கத்தி - கரோஷிக் தான் அவளை மீட்பதாகக் கூறி கிழவனுடன் சண்டையிட்டு அவனைக் கொல்வான். பிறகு அந்த மாளிகையில் இருந்த செல்வங்களை எடுத்து மூட்டையாகக் கட்டி தான் இறங்கி வந்த கயிற்றில் கட்டி மேலே அனுப்புவான். கடைசியாக இளவரசியை அனுப்பிவிட்டு தான் ஏறக் காத்திருப்பான். அப்பொழுது அந்த மூவரும் எப்படியாவது பொக்கத்தி - கரோஷிக்கை கொன்று விட்டால் தாங்களே இளவரசியையும் செல்வங்களையும் அடையாலாம் என்றெண்ணிக் கொள்வார்கள். இதை எப்படியோ உணர்ந்த பொக்கத்தி - கரோஷிக் கடைசியாக ஒரு பெரிய பாறாங்கல்லை கட்டி அனுப்புவான். நண்பர்கள்பாதி தூரம் அதைத் தூக்கி விட்டுவிடுவார்கள். பாறாங்கல் கீழே விழுந்து நொறுங்கிவிடும். பொக்கத்தி - கரோஷிக் கீழேயே மாட்டிக்கொள்வான்.

பொக்கத்தி - கரோஷிக் அந்த குழிக்குள் நடந்து செல்லும்போது அங்கு ஒரு கழுகுக் கூட்டில் கழுகு குஞ்சுகள் குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டிருக்கும். அவற்றிக்கு தன் சட்டையை போர்த்தி கதகதப்பு அளிப்பான். கொஞ்ச நேரத்தில் அங்கு வரும் பெரிய கழுகு இதைப் பார்த்து தான் பொக்கத்தி - கரோஷிக்கிற்கு என்ன உதவி செய்ய என்று கேட்கும். அதற்க்கு பொக்கத்தி - கரோஷிக் தன்னை மேலே கொண்டு சேர்க்குமாறு கூறுவான். கழுகும் அவ்வாறே செய்யும். பிறகு பொக்கத்தி - கரோஷிக் மூவரையும் தேடிச் செல்வான். அவர்கள் அரசிளங்குமரியின் அரண்மனையில் இருப்பார். பொக்கத்தி - கரோஷிக் அங்கு சென்றதும் அவர்கள் பொக்கத்தி - கரோஷிக் தங்களைக் கொன்று விடுவான் என்றே நினைத்தனர். ஆனால் பொக்கத்தி - கரோஷிக் தன் சகோதரர்களே தன்னை ஏமாற்றிய பிறகு நீங்கள் எம்மாத்திரம் என்று கூறி அவர்களை மன்னிப்பான். பிறகு அந்த அரசிளங்குமரியைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு நன்றாக வாழ்வான்.

அக்னி - III ஏவுகணை வெற்றி

இந்த வாரம் இந்தியா அக்னி - III ஏவுகணையை தொடர்ந்து மூன்று முறையாக பரிசோதித்துப் பார்த்து வெற்றி கண்டுள்ளது. இது மிகப் பெரிய சாதனை. ஏனெனில் இந்த ஏவுகணை கிட்டத்தட்ட 80 முதல் 85% வரை இந்தியாவிலேயே தயாரிக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் உள்ள ஏவுகணைகளில் அக்னி - III தான் அதிகதூரம் செல்லக் கூடியதும் அதிக எடையை தாங்கிச் செல்வதும் ஆகும். அக்னி - III, 3500 கி.மீ செல்லக்கூடியது. பரிசோதனையின் போது அக்னி - III தன்னுடைய முழு பரிசோதனை தூரமான 3500 கி.மீ தூரம் கடந்து இலக்கை சரியாகத் தாக்கியது. சோதனையின் போது அக்னி - III வளிமண்டலத்தில் 350 கி.மீ உயரம் சென்றது. தன்னுடைய பயண தூரத்தை 800 நொடிகளில் கடந்தது. அக்னி - III அணு ஆயுதங்களைத் தாங்கிச் செல்லும் ஆற்றல் கொண்டது. பரிசோதனையின் போது அணு ஆயுத simulator முழுவதுமாக பரிசோதனை செய்யப் பட்டு அதுவும் வெற்றி கண்டது. இந்தப் பரிசோதனையில் அணு ஆயுதங்களுக்குப் பதிலாக வேதியியல் ஆயுதங்களைத் தாங்கிச் சென்றது. அக்னி - III இன் வெற்றி இந்தியாவின் தன்னம்பிக்கையை அதிகரித்துள்ளது. இது இந்தியாவிற்கு கிடைத்த வெற்றி. இவ்வெற்றியின் மூலம் அக்னி - III ஐ ராணுவத்தில் சேர்க்கும் பணி ஆரம்பம் ஆகியுள்ளது. இந்தியா அடுத்து தன்னுடைய இலக்காக 5000 கி.மீ தூரம் தாக்கவல்ல அக்னி V ஏவுகணையை இந்த ஆண்டு இறுதியில் பரிசோதிக்க உள்ளது.

DRDO மற்றும் மற்ற பிற இந்திய விஞ்ஞானிகளுக்கு என்னுடைய வாழ்த்துக்கள் .

உலகில் நல்லவர்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்!

சென்ற வாரம் நாங்கள் எங்கள் ஒன்ற விட்ட பாட்டிக்கு உடல் நிலை சரியில்லையென்று,அவரைப் பார்க்க எங்கள் சொந்த ஊருக்கு அருகிலிருக்கும் கிராமத்திற்குச் சென்றிருந்தோம். நாங்கள் பேருந்தில் போய் இறங்கிய இடம் அந்த ஊரின் விலக்கு. அந்த விலக்கிலிருந்து ஊருக்குள் செல்ல அந்த நேரத்தில் பேருந்து கிடையாது. 1.5 km நடந்துதான் செல்லவேண்டும். நாங்கள் ஒரு பத்து பேர் சென்றிருந்தோம். இந்த மட்ட மத்தியானத்தில் எப்படியடா வெயிலில் செல்வது என்று மலைத்திருந்த போது, அந்த இடத்திலிருந்த கிராமத்தாள் ஒருவர் வந்து எங்கு செல்ல வேண்டும் என்று விசாரித்தார். எங்கள் சித்தப்பா பெயரைச் சொன்னவுடன்,ஒ அவர் வீட்டுக்கா என்று சொல்லி வாங்க நான் கொண்டு போய் பைக்கில் கொண்டு போய் விடுகிறேன் என்றார். இன்னும் ஒருத்தர் இந்தாங்க பைக் சாவி, நீங்கள் ஊருக்குள் ஓட்டிச் செல்லுங்கள் என்றார். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் இன்னும் இரண்டு பேர் ஊர்க்குள்ளிருந்து பைக்கில், எங்களை அழைத்துச் செல்ல வந்தனர். இப்படியாக நாங்கள் அனைவரும் நடக்காமல் சொகுசாக பைக்கில் சென்றோம். அப்பொழுது ஏனோ, சென்னையில் எங்கள் பக்கத்து வீட்டில் குடியிருப்போரின் பெயர் என்னவென்று தோன்றியது. கடைசிவரை அவர் பெயர் தெரியவில்லை. எங்களை பைக்கில் அழைத்துச் சென்ற கிராமத்தார்கள் பெயரும் எனக்குத் தெரியாதுதான் . இருந்தாலும் இந்த இரண்டு தெரியாதுகளுக்கிடையே உள்ள இடைவெளி மிகப் பெரியது.

இன்னவொரு சம்பவம், நான், மது, எங்கள் அம்மா மற்றும் எங்கள் சித்தப்பா நால்வரும் எங்கள் குல சாமியைக் கும்பிட்டுவிட்டு பார்த்திபனூரில் பேருந்துக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தோம். காத்துக்கொண்டிருந்த இடைவெளியில் எங்கள் அம்மா டீக் கடையில் ஒரு காபி சொல்லச் சொன்னார். காபி சொல்லிவிட்டு காத்துக் கொண்டிருந்த போது எங்கள் ஊருக்குச் செல்லும் பேருந்து வந்துவிட்டது. எங்கள் அம்மா காபி குடிக்க நேரமில்லை, பேசாம காபிக்கு காசு கொடுத்துவிட்டு வா, பேருந்துக்குச் செல்வோம் என்றார். மது காபிக்கு காசு கொடுத்து விட்டு, பேருந்து வந்துவிட்டது அதனால் காபி வேண்டாம் என்று சொல்லியவுடன், அந்த கடைக்காரர் காசு வாங்கமறுத்துவிட்டு
நீங்கள் பேருந்து ஏறச் செல்லுங்கள் என்றார். அந்த பேருந்து நிறுத்தத்தில் இது போன்ற பல வேண்டாம்களை அவர் கேட்டிருப்பார். அவ்வளவு வேண்டாம்களுக்கும் அவர் காசு வேண்டாம் என்றால் அது அவருக்கு மிகப் பெரிய நட்டம்தான். இருந்தாலும் போட்ட காபிக்கு காசு வேண்டாம் என்று சொல்லுவது அவருடைய பெரிய மனதுதான்.

உலகில் இத்தகைய நல்லவர்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்!

தமிழ்ப் படம் - விமர்சனம்

நான், மது மற்றும் கார்த்தி மூன்று பேரும் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒரு தமிழ்ப்படம் பார்க்கப் போனோம். அது தமிழ்ப் படம் !.

தமிழ்ப் படம் - பல படங்களை கலாய்ப்பதற்க்கென்றே எடுக்கப்பட்ட படம். படத்தில் ஆரம்பமே கருத்தம்மா படத்தில் பெண் குழந்தைகளை கொல்வதற்காக கள்ளிப் பால் கொடுப்பதுபோல் கதாநாயகனுக்கும் P.R.S கள்ளிப் பால் கொடுக்கும்போதே தெரிந்துவிடும் இது கலாய்ப்பதற்க்கென்றே எடுக்கப்பட்ட படம் என்று. படத்தில் கதை என்பதே கிடையாது. பிறகு எப்படி கதாநாயகனுக்கும், தயாரிப்பாளர்களுக்கும் கதை சொல்லி இருப்பார்கள். எல்லாம் நம்ம சத்யராஜ் படத்துல வர்ற மாதிரி "சார், நீங்க கீழ விழுந்த துப்பட்டாவ எடுத்து மேலே வீசுறீங்க, அது துபாயில போய் விழுகுது. அங்க ஒரு பாட்டு, துப்பட்டா துப்பட்டா" ங்குற ரேஞ்சுல தான் சொல்லி இருப்பாங்க்ய .. நிஜாமாவே படத்துல கதையே கிடையாது. படத்தின் ஒரே குறிக்கோள், இதற்க்கு முன் வந்த பிரபல படங்களைக் கலாய்ப்பதுதான். குறைஞ்சது 20,30 படங்களைக் கலாய்த்திருப்பார்கள். இப்படத்தில் வரும் இரண்டு பாடல்கள் fm சேனல்களில் இடம்பிடித்துவிட்டன. அதில் ஒரு பாட்டான "பச்ச மஞ்ச கறுப்புத் தமிழனும் நான்தான்" என்ற பாடல் கேட்க நன்றாக உள்ளது. இன்னொரு பாடல் இது வரை வந்த தமிழ்ப் படங்களில் அமைந்த புரியாத சொற்களைக் (டாலாக்கு டோல் டப்பிமா, டயலாமோ டயலாமோ) கோர்த்து எழுதியிருக்கிறார்கள்.

முதல் பாதிவரை இந்த கலாய்ப்புகள் ரசிக்கத் தோன்றும் ஆனால் முழுப் படமுமே அப்படி அமையும்போது கொஞ்சம் எரிச்சலாகத்தான் இருந்தது. படத்தின் இடைவேளையின் போது "இனி சரவெடி" என்று கார்டு போட்ட போது நானும்ஏதோ இனி கதை சீரியஸ் ஆகப் போகப்போதுன்னு நினச்சேன். ஆனா படம் அதுக்கடுத்தும் கலாயப்பதாகவே போனது. கதாநாயகி இருந்தா பெரிசா கலாய்க்க முடியாதுன்னு நினச்சாய்ங்களோ என்னமோ தெரியல, எப்போதும் போல் இப்படத்திலும் கதாநாயகிக்கு முக்கியத்துவம் கிடையாது. ஆனா மொக்கையா கலாய்ப்பவர்களுக்கும் அந்த கலாய்ப்ப ரசிப்பவர்களுக்கும் இந்த தமிழ்ப் படம் புடிக்கும்.

நள்ளிரவில் சுதந்திரம், சூபி தத்துவம் மற்றும் சீனா

நான் ஒரே சமயத்தில் பல புத்தககங்களை படிக்கும் கேட்ட பழக்கம் கொண்டவன். ஆனால் அதில் ஒரு நன்மை இருக்கிறது. நாம் ஏதேனும் விருப்பமாக படிக்க வேண்டும் என்று எண்ணும் போது புத்தகங்களின் சில பகுதிகள் bore அடிக்கலாம்.அந்த சமயத்தில் வேறுப்பட்ட தளங்களில் அமைந்த மற்ற புத்தகங்களைப் படிப்பது சுவாரசியம் அளிக்கும். இந்த ஆண்டு புத்தக கண்காட்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது சில புத்தகங்களை வாங்கினோம். புத்தகக் கண்காட்ச்சியில் நாங்கள் போன நாளில் பத்மஸ்ரீ கமலஹாசன் சிறப்பு விருந்தினர். கமலின் பேச்சைக் கேட்பதற்காகவே சீக்கிரம் புத்தகங்களை வாங்கி முடித்தோம்.

இப்படியாக வாங்கிய புத்தகங்கள் பல தளங்களைச் சார்ந்தவை. இத்தனைப் புத்தகங்களில் எதை முதலில் ஆரம்பிப்பது என்ற குழப்பத்திலேயே சில நாட்கள் கழித்தேன். பிறகு நமக்குப் பிடித்த துறைகளில் ஒன்றான வரலாற்றைப் படிக்கலாமென்று Freedom at Midnight இன் தமிழ் பதிப்பான "நள்ளிரவில் சுதந்திரம்" என்ற நூலை ஆரம்பித்தேன். 600 பக்கங்களில் சுமார் 300 பக்கங்களைப் படித்து முடித்தேன். புத்தகம் சிறிது சுவாரசியம் குறைவதாகத் தோன்றியது. சரி வேறு ஏதாவது புத்தகம் மாற்றலாமா என்றால் எதைப் படிப்பது என்று புரியவில்லை. சரி இப்பத்தகத்திர்க்கு முற்றிலும் மாறுப்பட்ட களத்தைச் சார்ந்த நாகூர் ரூமி எழுதிய "சூபி வழி ஒரு எளிய அறிமுகம்" புத்தகத்தை ஆரம்பித்தேன். புத்தகம் நன்றாகத்தான் போய்க்கொண்டிருந்ததது. இதைப் படித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே "சீனா விலகும் திரை" கண்ணில் பட்டது. உடனே எனக்கு உள்ளிருந்த வரலாறுப் பேய் வெளியே வந்து விட்டது. உடனே ஆன்மீகத்தேடலான சூபியிலிருந்து , அதற்க்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட சொல்லப் போனால் எதிரான கம்யூனிச சீனாவிற்கு மனம் சென்று விட்டது.

"சீனா விலகும் திரை" நூலை எழுதியவர் பல்லவி அய்யர். பல்லவி பிரிட்டன், US போன்ற நாடுகளிலிருந்துவிட்டு சீனாவிற்குச் சென்று அங்கு 5 ஆண்டுகள் இருந்தவர். புத்தகத்தை வாங்கும் போது முன்னுரை, பின்னுரைகள் எதையும் பார்க்கவில்லை. மது புத்தகத்தை பார்த்தவுடனே வாங்கிவிட்டான். சரி புத்தகத்தைப் படிக்கும் போது content பார்த்தால் ஒலிம்பிக்ஸ், சார்ஸ் நோய், திபெத் ரயில் போன்ற தெரிந்த சம்பவங்களாகவே இருந்த்தது. ஒரு கணம் ஏமாந்துவிட்டோமோ என்று தோன்றியது. சரி எப்படியாக இருந்தாலும் படிக்கலாம் என்று தீர்மானித்து படிக்க ஆரம்பித்தேன். நல்லவேளையாக மேலே கூறிய சம்பவங்கள் எல்லாவற்றையும் வெறும் செய்தித்தாள் செய்திகளாகக் கூறாமல் தன் கண்ணெதிரே பார்த்தவற்றை ஒரு தனி மனித கண்ணோட்டத்தில் பதிவு செய்துள்ளார். அது மெச்சத்தக்க வகையில் இருந்த்தது.

சீனா - ஒரு அசுரப் பேய். அனைவரும் ஆச்சரியப்படத்தக்க சொல்லப் போனால் அச்சப்படத்தக்க வகையில் முன்னேறிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு நாடு. பல்வேறு ஊடகங்களின் கருத்துகளின்படி 2050 இல் உலகப் பொருளாதாரத்தில் முதலிடம் வகிக்கப் போகின்ற நாடு. இன்னும் சொல்லப் போனால் முதலிடத்தை அதை விட வெகு சீக்கிரத்திலயே தொட்டாலும் தொட்டுவிடும். உலகப் பொருளாதாரங்கள், பொருளாதாரத் தேக்க நிலையில் மாட்டிக்கொண்டு விழி பிதுங்கும் போது தான் மட்டும் சென்ற ஆண்டு 8.7% வளர்ச்சியை எட்டிய நாடு. வரும் மார்ச்சு மாதம் தெரிந்துவிடும், உலகப் பொருளாதாரத்தில் சீனா இரண்டாம் இடம் வகிக்கிறதா அல்லது மூன்றாம் இடம் வகிக்கிறதா என்று. ஜப்பான் தான் தற்போது அமெரிக்காவிற்கு அடுத்த நிலையில் இரண்டாம் இடம் வகிக்கிறது. மார்ச்சு மாதம் ஜப்பான் தன்னுடைய பொருளாதார நிலையைப் பற்றி தெரிவித்துவிடும். அதிலிருந்து சீனா இரண்டாம் இடமா அல்லது மூன்றாம் இடமா என்று தெரிந்துவிடும்.

ஒரு காலத்தில் ரஷ்யாவை இரும்புத்திரை நாடு என்பார்கள். ஏனெனில் அங்கு நடக்கும் எந்த விசயங்களும் வெளியே தெரியாது. சீனாவும் கிட்டத்தட்ட அதே மாதிரித்தான். சீனாவில் நடக்கும் விசயங்களும் வெளியே தெரியாது. சீனா எவ்வளவு தன் ராணுவத்திற்கு செலவழிக்கிறது என்றோ அல்லது அங்கு நிறைவேற்றப்படும் மரண தண்டனைகளின் எண்ணிக்கையோ வெளியே தெரியாது. Amnesty International படி, சீனாதான் உலகிலேயே மரணதண்டனை அதிகமாக நிறைவேற்றும் நாடு. சென்ற ஆண்டு மட்டும் கிட்டத்தட்ட 3000 திற்கும் மேற்ப்பட்ட மரணதண்டனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. இது கூட சீனா கூறியதில்லை. இந்தியாவில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது இது எவ்வளவு பெரிய எண்ணிக்கை என்று புலப்படும்.

இவ்வளவு குறைகள் இருந்தாலும் சீனாவின் வளர்ச்சி அபரிமிதமானது. கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி குறைந்த்தது 8% இருக்க வேண்டும் என்பதை குறிக்கோளாக கொண்டுள்ளது. உலகில் பயன்படுத்தப்படும் இரும்பில் மூன்றில் ஒரு பங்கு சீனாவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை அறிந்தால் அது எந்த அளவு அசுரப் பாய்ச்சல் பாய்கிறது என்பதை அறியலாம்.

ஆப்ரிக்கா வரை தன்னுடைய கிளைகளைப் பரப்பி தன் இருப்பை காட்டிக்கொண்டுள்ளது. இப்படிப்பட்ட சீனாவில் பிரச்சினைகள் இல்லாமல் இல்லை. பல பொருளாதார வல்லுனர்கள் சீனாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி நீறு பூர்த்த நெருப்பாகவே உள்ளது என்று கணிக்கின்றனர். ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரையில் அதில் பெரிய அளவு உண்மைகள் இருக்கும் என்று தோன்றவில்லை. கடந்த சில ஆண்டுகளில் சீனாவில் உண்டாகிய பிரச்சினைகளில் முக்கியமானவை சார்ஸ் நோய் மற்றும் திபெத் உரிமைப் போராட்டம். சார்ஸ் நோய் மிகப் பெரிய பிரச்சினையாக அமைந்ததற்கு காரணம் சீனா, அந்நோயின் தொடக்கக் காலங்களில் அந்நோய் பரவவில்லை என்றே கூறிவந்தது. நோய் அதிகமாகப் பரவவும், சார்ஸ் நோய் இருப்பதை ஒத்துக்கொண்டது. தீடிரென்று ஒப்புக்கொண்டதாலும் நோயின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்ததாலும் மக்கள் பயந்துவிட்டனர். இதேபோல் உலகின் கவனத்தை கவர்ந்த மற்றொரு பிரச்சினை திபெத் உரிமைப் போரின் 50 ஆம் ஆண்டு நிறைவு. இவை இரண்டும் சீனா சமீபத்தில் சந்தித்தப் பிரச்சினைகள். சீனா பல காலமாகவே பல விசயங்களை உலகிற்க்கோ அல்லது தன் மக்களுக்கோ தெரிவித்தது இல்லை. சீனாவில் இருக்கும் கல்லூரி மாணவர்களுக்குக் கூட தலாய் லாமா நோபெல் பரிசு பெற்றது தெரியாது.

ஆனால் பொருளாதாரத்தில் சீனாவின் வளர்ச்சியை எவராலும் நெருங்க முடியவில்லை. இருந்தாலும் இந்தியா சீனாவை தன்னுடைய இலக்காக நினைத்து துரத்திக்கொண்டுள்ளது. ஆனால் சீனா, இந்தியாவை ஒரு பொருட்டாகக் கூட நினைக்கவில்லை. அதனுடைய இலக்கு எல்லாம் அமெரிக்காதான். பார்ப்போம் யார் இந்த போட்டியில் ஜெயிக்கிறார்கள் என்று.

வண்ணத்துப் பூச்சி

வண்ணத்துப் பூச்சி - சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரையும் கொள்ளை கொள்வது. எவ்வளவு சிறிய பூச்சிக்குள் இறைவன் எவ்வளவு அருமையான ஓவியங்களை வரைந்துள்ளான். நம்மில் பலருடைய பாலபருவமும், பல வண்ணங்களை உடைய வண்ணத்துப் பூச்சிகளைத் தொடர்வதிலே கழிந்தது.

வண்ணத்துப் பூச்சிகள் வசந்தத்தின் அறிகுறியாக கருதப்படுகின்றன. அதனாலையே அதனுடைய வருகை அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறது. Butterflies are self propelled flowers. எவ்வளவு அருமையான வார்த்தைகள். நான் பல தடவை வியந்துள்ளேன், எல்லா நாட்டிற்கும் அதற்கென்று சின்னமாக தேசிய விலங்குகளும் , தேசிய பறவைகளும் உள்ளது போல ஏன் தேசிய வண்ணத்துப் பூச்சிகள் இல்லை? . அப்படி இருப்பதற்கு வண்ணத்துப் பூச்சிகளுக்கு எல்லா தகுதியும் உண்டு.

மெக்ஸிகோ நாட்டில் வண்ணத்துப் பூச்சிகளுக்கென்று 56,000 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் ஒரு உயிரியல் பூங்கா உள்ளது. Monarch Butterfly Biosphere Reserve எனப்படும் அந்த உயிரியல் பூங்கா, UNESCO ஆல் உயிரியல் பண்பாட்டுச் சின்னமாக (Biosphere Reserve) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கிட்டத்தட்ட 100 கோடி அளவிலான வண்ணத்துப் பூச்சிகள் வருடம் தோறும் கனடா மற்றும் அமெரிக்காவிலிருந்து இந்த உயிரியல் பூங்காவிற்கு வருகை தருகின்றன. அப்பொழுது எங்கு பார்த்தாலும் வண்ணத்துப் பூச்சிகளாக இருப்பதைப் பார்ப்பதே கண்கொள்ளக் காட்ச்சியாக இருக்கும்.

இவ்வாறு வரும் வண்ணத்துப் பூச்சிகள் தாங்கள் பிறந்த இடத்திற்க்கேத் திரும்பச் செல்கின்றன. அவ்வாறு செல்ல நான்கு தலைமுறை எடுக்கும். இப்படி அடுத்தடுத்தச் சந்ததியினர் எப்படி தங்கள் மூதாதையர் இடத்திற்க்கேச் செல்கின்றன என்பது எவராலும் விளக்க முடியாத மர்மமாக உள்ளது. Great Migration எனப்படும் ஆப்ரிக்காவில் நடைபெறும் 20 லட்சம் பாலூட்டிகளின் இடப்பெயர்ச்சிக்கு இணையானது வண்ணத்துப் பூச்சிகளின் இந்த இடப்பெயர்ச்சி.

If nothing ever changed, there'd be no butterflies. மாற்றங்கள் இல்லையேல் மகத்துவங்கள் இல்லை. மாற்றங்களுக்கு மிகச் சிறந்த உதாரணம் வண்ணத்துப் பூச்சி .
புழுவாகப் பிறந்து பூச்சியாக மாறும் அதன் மாற்றம் அழகானது. எங்க அப்பா சேமித்து வைத்த தபால் தலைகளில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது வண்ணத்துப் பூச்சிகளைக் கொண்ட தபால் தலைகளே.

பல நாடுகளில் வண்ணத்துப் பூச்சிகளுக்கென்று தனியான அருங்காட்சியங்கள் உள்ளன. அந்த மூடிய அருங்காட்ச்சியங்களில் பல வண்ணப் பூக்கங்களும் வண்ணத்துப் பூச்சிகளும் இருக்கும். அந்த அருங்காட்ச்சியங்களில் நீங்கள் கைகளில் தேனைத் தடவிக் கொண்டு இருந்தால், அந்த வண்ணத்துப் பூச்சிகளே உங்கள் கைகளில் வந்து உட்காரும். அந்த அருங்காட்சியங்களில் இருக்கும் ஒரே நிபந்தனை நீங்கள் வண்ணத்துப் பூச்சிகளைத் தொடக்கூடாது. அதே போன்ற அருங்காட்சியகம் பெங்களூரில் அமைய இருப்பதாக கேள்விப்பட்டேன், அப்படி அமைந்தால் மிக ஆமையாக இருக்கும். ஆனால் எந்த ஒரு அருங்காட்சியங்களும் Monarch Butterfly Biosphere Reserve க்கு இணையாகாது.

சங்க காலச் சோழர்கள்

இப்பதிவு நான் முன்னர் எழுதிய சோழர்கள் பதிவின் தொடர்ச்சியே ஆகும்

சங்ககாலச் சோழர்களின் காலம், கிறிஸ்து ஆண்டின் முதற்ச் சில நூற்றாண்டுகள். சங்ககாலச் சோழர்களைப் பற்றி அறிய சங்ககால நூல்கள் தான் வழி கோல்கின்றன. இக்காலச் சோழர்களைப் பற்றி அறிய வரலாற்றுச் சான்றுகள் இல்லை என்று சொல்லும் அளவிற்கு மிகக் குறைவே. சங்ககாலச் சோழர்களில் கரிகார்ச் சோழன் அளவிற்கு ஒப்பாரும் மிக்காரும் இலர். கரிகார்ச் சோழனின் காலத்தில் சோழர்களின் நிலப்பரப்பு தற்போதைய திருச்சி,தஞ்சை மாவட்டங்களையும் புதுக்கோட்டையின் சில பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியது. சோழர்கள் ராஜேந்திர சோழன் காலத்தில் உச்சத்தில் இருந்த போது இருந்த நிலப்பரப்பை விட இது மிகவும் சிறியதே. ராஜேந்திர சோழன் காலத்தில் தென்னகம் முழுவதும் சோழர்களின் ஆட்சியில் இருந்தது. மேலும் ஒரிசா, வங்காளம், பர்மா, மலேசியா,தாய்லாந்து, இந்தோனேசியா வரை சோழர்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தது.

சங்க காலத்தில் மிகப் புகழ் பெற்றிருந்த சோழர்கள் கரிகார்ச் சோழன் மற்றும் கோச்செங்கணன். கரிகார்ச் சோழன் என்பதற்கு கரிய காலை உடையவன் என்று பொருள். பிற்காலத்தில் வட மொழி ஆதிக்கம் ஏற்ப்பட்ட பிறகு இதற்க்கு கரி - யானை, காலன் - எமன் என்று யானைகளுக்கு எமனானவன் என்று பொருள் ஏற்ப்பட்டது. சங்ககாலத்தில் ஒரே நேரத்தில் பல சோழ அரசுகள் இருந்தன மேலும் அவற்றிற்கிடையே பகையும் இருந்தது.

சோழர்கள் தங்களை சூரியனின் வழி வந்தோர் என்று கூறிக் கொண்டனர். அதேபோல் கன்றை இழந்த தாய்ப் பசுவின் துயர் தீர்க்க தன் மகனை தேர் ஏற்றிக் கொன்ற மனு நீதிச் சோழன் மற்றும் புறாவுக்கு தன் கறி கொடுத்த சிபிச் சக்ரவர்த்தியின் வம்சத்தவர்கள் தாங்கள் என்று கூறிக் கொள்வதிலும் பெருமை கொண்டனர். இதில் மனு நீதிச் சோழன் தமிழகத்தில் வாழ்ந்த மன்னன் அல்லன். அவன் இலங்கையை ஆட்சி செய்தவன் என்பது ஒரு ஆச்சரியமான தகவல்.

கரிகார்ச் சோழன் மிகப் புகழ் பெற்றவன். அவன் வெண்ணி என்னும் இடத்தில் வைத்து சேரன், பாண்டியன் மற்றும் பதினோரு குறுநில மன்னர்களையும் தோற்கடித்தான். அதன் பிறகுதான் நிலையான ஆட்சி அமைந்தது.இவனுடைய காலத்திலேயே காவிரிப் பூம்பட்டினம் சிறப்புற்றது. கரிகார்ச் சோழனுக்கு வெற்றி மேல் வெற்றி கிடைத்தது. கரிகார்ச் சோழன் நாட்டிலும் பல மாற்றங்களை ஏற்ப்படுத்தினான். அவன் காலத்தில் வாணிகம், தொழிர்த் துறை, விவசாயம் போன்றவை செழித்து விளங்கின.

ஒரே நேரத்தில் பல சோழ மன்னர்கள் இருந்தார்கள். புகார் எனும் காவிரிப் பூம்பட்டினத்தை தலைநகராகக் கொண்டு நலங்கிள்ளியும் உறையூரிலிருந்து நெடுங்கிள்ளியும் அரசாண்டனர். அவர்களுக்கிடையே பகையும் இருந்தது. இவர்களுக்கிடையே காரியாற்றில் நடந்த போரில் நெடுங்கிள்ளி கொல்லப்பட்டதிலிருந்து சோழர்களுக்கிடையேயான போர் முடிவிற்கு வந்தது எனலாம். நாம் கூட பள்ளி பருவத்தில் நலங்கிள்ளி நெடுங்கிள்ளிக்கிடையேயான போரைப் பற்றி படித்திருக்கிறோம்.

நலங்கிள்ளி, நெடுங்கிள்ளி காலத்தில் வாழ்ந்த மற்றொரு முக்கியமான் மன்னன் கிள்ளிவளவன். இவன் சேரர்களின் தலைநகரான கரூரைக் கைப்பற்றினான்.
இந்தக் கரூரும் தற்பொழுது இருக்கும் கரூரும் ஒன்றா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை .

இதே போல் நாம் பள்ளிப் பருவத்தில் படித்த மற்ற சில முக்கியமானவர்கள் கோப்பெருன்சோழரும் பிசிராந்தையாரும். பிசிராந்தையார் பாண்டிய நாட்டைச் சார்ந்தவர். அவர் பாண்டிய மன்னனுக்கு அறிவுரை கூறும் அளவிற்கு நெருக்கம் கொண்டவர். கோப்பெருன்சோழன் தன் பிள்ளைகளுக்கிடையே ஏற்ப்பட்ட வேறுபாடுகளைக் களைய முடியாமல் வடக்கிருந்து உயிர் துறக்க எண்ணினான். இதைப் பாண்டிய நாட்டில் கேள்விப்பட்ட பிசிராந்தையார் மன்னனுக்குத் துணையாக தானும் வடக்கிருந்து உயிர் நீத்தார்.


பின் குறிப்பு:
1. சங்க காலச் சோழர்களை பற்றி எழுதவே அதிகம் உள்ளது. இவர்களைப் பற்றி பின் வரும் பதிவுகளில் மேலும் அதிகம் எழுதுகிறேன்.
2. நாளை சோழர்கள் ஆண்ட நிலப் பகுதிகளின் வரை படத்தை அளிக்கிறேன்.

3. இப்புத்தகத்தில் சங்க காலச் சோழர்களைப் பற்றிய காலக் குறிப்புகள் தெளிவாக இல்லை. அதனால் யார் முன்னர் ஆண்டனர், யார் பின்னர் ஆண்டனர் போன்ற குறிப்புகள் அளிக்க முடியவில்லை.